چرا پروکسی IP مرورگر را عوض می‌کند، اما برنامه‌های دیگر را نه؟
تنظیم پروکسی HTTP در مرورگر یا Wi-Fi خودکار همهٔ برنامه‌ها و پروتکل‌ها را از IP انتخابی عبور نمی‌دهد.
IP عوض‌شده در مرورگر، همان درخواست مرورگر را توصیف می‌کند. برنامه‌های دیگر ممکن است مسیر مستقیم خود را نگه دارند، چون هر کلاینت باید تنظیمات پروکسی را پشتیبانی و استفاده کند.
| پروکسی کجا تنظیم شده | معمولاً چه چیزی را کنترل می‌کند |
|---|---|
| تنظیم دستی Firefox | درخواست‌های پشتیبانی‌شدهٔ Firefox. |
| پروکسی HTTP سیستم | برنامه‌هایی که این تنظیم را می‌خوانند و پشتیبانی می‌کنند. |
| گزینه‌های HTTP یا SOCKS یک برنامه | ترافیکی که پیاده‌سازی آن برنامه پوشش می‌دهد. |
| پروکسی یک شبکهٔ Wi-Fi | کلاینت‌هایی که در آن شبکه از این تنظیم استفاده می‌کنند. |
بازی یا تماس صوتی ممکن است از ترافیک خارج از مسیر HTTP استفاده کند؛ برنامه‌ای که سوکت مستقیم باز می‌کند می‌تواند پروکسی سیستم را کاملاً نادیده بگیرد. حتی SOCKS5 هم به پشتیبانی پیاده‌سازی نیاز دارد: پروتکل، ارتباط UDP را تعریف می‌کند، اما SOCKS5 داخلی Chromium درخواست‌های URL روی TCP را پوشش می‌دهد، نه رلهٔ عمومی UDP.
رابط پروکسیِ مستندشدهٔ برنامهٔ دیگر را پیدا کنید و پروتکل آن را تطبیق دهید. اگر چنین رابطی ندارد، تغییر مکرر نقطهٔ پایانی HTTP سیستم بعید است برنامه را تنظیم کند. درخواست همان برنامه را با ابزار تشخیصی خودش یا مقصدی تحت کنترل بررسی کنید؛ curl می‌تواند نقطهٔ پایانی را تأیید کند، نه مسیر برنامه‌ای دیگر را.
پس از اجرا یا تغییر شبکه دوباره بررسی کنید. فرایند ممکن است تنظیم خوانده‌شده در آغاز را نگه دارد و تلفنی که به دادهٔ همراه می‌رود، تنظیم مخصوص Wi-Fi را کنار بگذارد. اگر مسیریابی کل دستگاه لازم دارید، سازوکاری متناسب با همان دامنه انتخاب کنید؛ تنظیم HTTP یک کلاینت این کار را انجام نمی‌دهد.