Fyri at goyma fleiri proxy-URL'ar í JSON, brúka eitt fylki:

[
  "http://192.0.2.10:8080",
  "http://192.0.2.20:3128",
  "http://192.0.2.30:8080"
]

Hvørt stak er ein endapuntur, eisini við sínari protokoll. Fyri ein breyt av almennum HTTP-umsøkjarum veitir HTTP-proxy-listin adressur, ið skulu formaterast sum hesi URL'ir. At raðgreina eina Python-listu við json.dumps framleiðir hesa bygnaðin av náttúru.

At endurtaka limanavnið http fleiri ferðir í einum lut er ótreytandi. Interoperabilitetsleidbeiningin hjá JSON krevur einstøk nøvn, og vanligi dekodarin hjá Python varðveitir seinasta virðið fyri eitt endurtikið navn. Ein annar dekodari kann bera seg øðrvísi at; ongin eigur at vænta, at hann tulkar endurtiknar lyklar sum eina proxy-breyt.

Goymda fylkið er eitt breytar-format, ikki proxies-argumentið til eitt Requests-kall. Vel ein endapunt og byg síðan tað málnskeðukortið, ið tann fyrispurningurin tørvar. Goymslan kann varðveita hvønn umsøkjara uttan at látast, at HTTP-klienturin góðtekur eina listu har hann væntar eina proxy-URL.

Skyldar greinar