Ein PySocks standardvirði leggur ikki ftplib um
Fylg teimum socketunum, ið ftplib veruliga stovnar, í staðin fyri at halda, at set_default_proxy broytir upprunaligu socket-innleiðingina í Python.
socks.set_default_proxy() goymir standardvirði fyri komandi PySocks socksocket-lutir. Tað yvirtekur ikki upprunaliga socket-klassan í Python. Tískil leggur tað ikki ftplib um bara tí, at kallið hendi áðrenn eina FTP-sambanding.
Fylg konstruktørunum, ikki variablinum, ið goymir proxy-URL-in. ftplib stovnar eina stýrisambanding og fleiri flytingarsambandingar. Í passivum FTP prógvar ein eydnukolluð innritan bara, at stýrisambandingin virkaði; dátu-socketið, ið verður brúkt til eina listan ella fílflyting, þarf eisini ta ætlaðu leiðina.
Ein uppskrift, ið yvirtekur socket.socket ella pakkar eitt modul inn, ger eina aðra gerð enn at seta PySocks-standardvirði. Hon kann ávirka onnur bókasøvn, ið deila tí modulinum. At endurnýggja tað upprunaliga seinni ger ikki samstundis sambandingar avmarkaðar frá broytingini.
Ein serstøk ftplib-undirklassa kann náa sambandaleiðunum, men avskrivað innanhúsi bera fyrisetningarnar frá tí Python-útgávu, sum tær komu úr, eisini tíðarmark og protokollhandfaring. Uppdateringar av standardbókasavninum uppdatera ikki avskriftina.
Vel ein viðhaldnan klient ella eina stuðlaða integratión til ta kravdu proxy og FTP-hátt. Eitt dømi um passiva FTP-niðurtøku við PycURL vísir eina aðra klientsleið. Til eina tillaging, sum applikatiónin eigur, greinið, hvør konstruktørur opnar hvørt stýri- og dátu-socket, og varðveiti tað ovara atferðina, sum hon yvirtekur. Eitt rætt proxy-virði er bert til gagns, tá ið teir konstruktørarnir veruliga brúka tað.