Eitt netkort er nóg mikið fyri ein greiðan proxy

Ein privatur framsendarproxy má ikki fysiskt sita millum farteldu og routara. Hann kann vera ein onnur maskina á sama LAN, ið brúkar eitt netstykki.

Farteldan setur samband við adressuna hjá proxyinum og harðportin. Proxyferilin letur eitt serstakt samband upp móti heimasíðuni ella foreldri hennara. Sama stykkja kann bera bæði samrøðurnar, meðan routartabellin hjá vertinum velur næsta stig.

client → proxy listener
proxy → existing router → destination

Tað er nóg mikið fyri eitt forrit, ið hevur valt proxyið greitt. Á Linux krevur henda vanliga skipanin ikki, at IP-framsending verður virkjað bert fyri at senda fyrispurningar forritsins víðari.

Standardgáttin svarar einum øðrum spurningi

Standardgáttin hjá einum klienti viðgerðir pakkarnar, sum klienturin sendir móti øðrum netum. At broyta hesa stilling fær ikki kaguna at senda HTTP-proxyfyrispurningar ella SOCKS-samrøðu. Á sama hátt rútir at seta eitt proxy í kaguna ikki hvørt annað forrit gjøgnum ta maskinuna.

Ein vertur kann gera bæði arbeiðini, men tá hevur hann tvær stillingar at stýra: proxytænastuna og routing- ella eldveggsfunktiónina. Fleiri stykkir kunnu gera netuppbýti lættari. Tey eru ein topologival, ikki ein fyritreytur, sum greið HTTP-proxying leggur á.

Hetta skilnaður forklárar eisini eitt vanligt miseydnað roynd: at rætta framsendingarreglurnar hjá einum proxyservara hevur onga ávirkan á eitt beinleiðis klientsamband, ið fer gjøgnum annan routara. Pakkarnir fóru ongantíð gjøgnum tann servaran.

Um krav er skyldubundin brúk, greinið, hvar alternativ útgangsferðsla kann stýrast. Eitt greitt proxy við einum stykki kann vera ein gild tænasta, meðan ein serstak gátt hondhevar netpolitikkina. Set hondhevingina har, sum pakkarnir veruliga fara framvið.