“FTP-proxy” kann lýsa eina gátt, sum sjálv talar FTP. At binda samband við hana er øðrvísi enn at biðja ein HTTP-proxy um CONNECT ella biðja ein SOCKS-tænara at lata eitt TCP-mál upp.

Gáttin þarf málvert og konto, og hon kann fyrst þurfa sína egnu innritan. Vørur lýsa ta samrøðuna á ymiskan hátt:

SkipanVanlig kommandoform
Mál kodað í brúkaranavniUSER target-user@target-host
Skild innritan í gáttinaGáttar USER/PASS, síðan málinnritanin
Greið málkommandoSITE target-host ella OPEN target-host, síðan tann kravda innritanin

Hesir eru bólkar av siðvenjum, ikki ein standard raðfylgja at senda til hvørja gátt. Vel tað hátt, sum fyrisitingin hevur skjalfest og klienturin hevur stuðul fyri.

Halt báðar konturnar sjónligar í uppsetingini

Mál FTP-loyniorð og gáttarloyniorð kunnu vera ymisk. Nøkur gáttir seta tær saman í eina USER/PASS-lýsing; onnur krevja skildar skiftir. At seta øll virði í eina strong kann ikki endurskapa ein klient, sum má senda eyka kommandó.

Hetta greiðir frá einum nytsamligum marki í gomul FtpWebRequest-kota. Ein vanlig FTP-samband til gáttina, við gáttarávísum brúkaranavni, kann passa til nøkur USER/PASS-skipanir. Ein gátt, sum krevur eina skilda SITE- ella OPEN-samrøðu, þarf ein klient, sum veruliga hevur stuðul fyri tí flæði. Proxy-eindin í WebRequest er aftur ein onnur grænseflata.

WinSCP, til dømis, bjóðar skildar FTP-proxy innritanarháttir í staðin fyri at viðgera allar gáttir sum eitt vertsfelt. Tey numerisku rásettingsvirðini hoyra til skjalfesta API hansara; brúka hattarnavnið og ta ætlaðu samrøðuna, tá tú eftirkanna eina uppseting.

Eftir innritan þarf fílurflutningur enn sína FTP-dátusamband og tað valda TLS-støðið. Ein eydnað innritan á stýrisrásini er byrjanin á tí leiðini, ikki prógv um at hvør dátuflutningur longu er loyvdur.

Skyldar greinar