Avlýs .NET HttpClient-umbøn gjøgnum proxy við tíðarfreist-tokeni

Lat tíðarfreistina fara til gerðina, sum kann avlýsa netverksarbeiðið. Fyri eina verandi .NET HttpClient, ið er sett upp gjøgnum proxy:

using var deadline = new CancellationTokenSource(TimeSpan.FromSeconds(20));
using var response = await client.GetAsync(uri, deadline.Token);

Nýtsluskipanin veitir client og uri. Henda yvirlestingin tekur ímóti avlýsingartokeninum; ein tíðarmørk kring bíðingina eftir uppgávuni avmarkar bert bíðingina hjá tí kallaranum. At spyrja eftir einum liðugmerki hevur somu trupulleika: kallarin kann fara, meðan sokklar og arbeiðarar verða verandi upptaktir.

Avlýsing fylgir íverksetingini og reinsingarveginum hjá klientinum. Hon lovar ikki, at hvør gerð á lægri stigi steðgar á eini nágreiniligari fyriskipan. Lat tann vegin enda og leys tey tilfeingi, sum gerðin eigur. Tak við í sniðgevingini eina serstakliga stýrda lesing av kropsdeildini; fyri eina nútíðar .NET ResponseHeadersRead-gerð lat sama token fara gjøgnum kropslesingina. Aðrir klientar veita egnar avlýsingar-, avbrots- og reinsingar-grænaseiðar.

Ein endurtøka tørvar eitt úrslit fyri fyrra roynd. Varðveit eykennið og tann valda proxyin, bið um avlýsing tá tað er neyðugt og forða tær frá at missa uppgávuna, meðan tú setur avloysarar í gongd uttan enda. Annars kann ein seinn endapunktur savna arbeiði skjótari, enn nýtsluskipanin leysir tað.

Fjaruúrslitið tørvar serstaka viðgerð. Móttakarin kann longu hava fingið eina sending, tá avlýsingin hendir. Brúka endurheintar- ella idempotens-politikk nýtsluskipanarinnar; at steðga lokalt arbeiði ger eina fjargerð ikki ógilda.