Hvussu ein proxy-portur kann taka ímóti bæði HTTP og SOCKS
Greiðir frá, hvussu ein viljandi blandaður lurari kann skilja HTTP og SOCKS, meðan ein vanligur einprotokoll-lurari ikki kann.
Ein blandaður proxy-lurari kann taka ímóti HTTP og SOCKS á einum TCP-porti, tí servarin rannsakar fyrstu protokoll-byteini. Porttalið ger ikki hesa skynjan.
Ein HTTP-proxy-fyrirspurning byrjar við eini HTTP-hátt, til dømis GET ella CONNECT. Ein SOCKS-heilsan byrjar við binærum protokoll-feltum. Software, sum er gjørt til hesi inntøk, kann senda sambandið til hóskandi handfara.
Hetta er ein týðiligur implementatiónseindiskapur. Ein vanligur Squid HTTP-lurari verður ikki blandaður, tí at portur hansara verður broytt til 1080, og ein lurari við bert SOCKS lærir ikki HTTP av einari kagastilling.
TLS leggur eina aðra mark. Eitt krypterað proxy-samband byrjar við TLS, ikki við einum sjónligum HTTP-hátti. At stuðla tí á sama endapunkti krevur eyka viljandi viðgerð; at kenna klártekst-HTTP og SOCKS staðfestir ikki tað evnina.
Brúka tann klient-protokoll, sum er skjalfestur fyri endapunktið. Um bæði virka, er tað prógv um tað blandaða luraran hjá tí servaranum, ikki ein orsøk at lata protokollina vera ógreinaða í hvørjum klienti.
Hin blandaði lurarin hjá Glider gevur eitt konkret dømi: hann kavar á eitt byt uttan at brúka tað, sendir 0x05 til sín SOCKS5-handfara og kallar annars sín HTTP-parsara. Hasin parsarin váttar framvegis ta innkomnu fyrirspurningina; valið at senda ger ikki vilkárligt inntak til galdandi HTTP.
At deila TCP-luraran gevur ikki sjálvt SOCKS5 UDP-samtengingu. Glider byrjar sín UDP-lurara sær. Val av TCP-protokoll og seinni datagram-ávísing eru særskild evni.