Wéi ee Proxy-Port souwuel HTTP wéi och SOCKS akzeptéiere kann
Erkläert, wéi en bewosst gemëschten Nolauschterer HTTP an SOCKS ënnerscheede kann, wärend en normale Single-Protokoll-Nolauschterer dat net kann.
En gemëschten Proxy-Nolauschterer kann HTTP an SOCKS op engem TCP-Port akzeptéieren, well de Server déi éischt Protokollbytes iwwerpréift. D'Portnummer mécht déi Erkennung net.
Eng HTTP-Proxy-Ufro fänkt mat enger HTTP-Method un, wéi GET oder CONNECT. Eng SOCKS-Begréissung fänkt mat binäre Protokollfelder un. Software, déi fir dës Inputen entwéckelt gouf, kann d'Verbindung un de passenden Handler weiderginn.
Dëst ass eng explizit Implementatiounsfeature. En normale Squid HTTP-Nolauschterer gëtt net gemëscht, well säi Port op 1080 geännert gëtt, an en Nolauschterer nëmme mat SOCKS léiert HTTP net aus enger Browsersetzung.
TLS bäisetzt eng aner Grenz: eng verschlësselte Proxyverbindung fänkt mat TLS un, net mat enger sichtbarer HTTP-Method. Si um selwechten Endpunkt ze ënnerstëtzen erfuerdert zousätzlech bewosst Behandlung; d'Erkenne vu Klartext-HTTP an SOCKS beweist déi Fähegkeet net.
Benotzt de Clientprotokoll, dee fir den Endpunkt dokumentéiert ass. Wa béid funktionéieren, ass dat e Beweis iwwer de gemëschten Nolauschterer vun deem Server, net e Grond, de Protokoll an all Client onbestëmmt ze loossen.
De gemëschten Nolauschterer vu Glider gëtt en konkreet Beispill: hie kuckt op ee Byte, ouni en ze verbrauchen, schéckt 0x05 un säin SOCKS5-Handler a rifft soss säin HTTP-Parser op. Dee Parser validéiert nach ëmmer d'ankommend Ufro; d'Wiel vum Schécke mécht aus arbiträrer Input kee gültegen HTTP.
D'Deelen vum TCP-Nolauschterer liwwert net vu sech aus eng SOCKS5-UDP-Associatioun. Glider startet säin UDP-Nolauschterer separat. D'TCP-Protokollwiel an déi spéider Datagramm-Weiderleitung sinn getrennt Fähegkeeten.