NetworkStream.DataAvailable == false merkir, at ongi bytes eru klár at lesa beint. Tað merkir ikki, at eitt HTTP-svar er liðugt. Ein lykkja, sum steðgar har, kann stytta eina heilt normala SOCKS-niðurtøku í einum gloppi millum pakkar.

Eftir at SOCKS hevur sett TCP-sambandið, gevur HTTP-innrammingin framvegis liðugleikaregluna:

  • Ein Content-Length-kroppur endar eftir teir kunngjørdu innihaldsbytesini.
  • Eitt chunked-svar tørvar tann endandi chunk og viðkomandi trailere.
  • Eitt sambandsavmarkað svar endar við sambandinum.
  • Summi status og svar á HEAD hava ongan kropp.

Les status og høvd fyri at áseta galdandi reglu. At bíða bert eftir latting er ongin almenn loysn, tí eitt fullgott HTTP-svar kann lata sambandið opið. Kapasiteturin av einum buffer hevur somu ósamband við longd svarsins.

Brúka innrammingarútførsluna hjá HTTP-klinikkinum, tá hon stuðlar tí valda proxy-flutninginum. Á einum kompatibulum nútímans .NET-runtime kanst tú hyggja at tí innbygdu SOCKS-stuðlinum hjá HttpClient. Ein rá útførsla má varðveita greiningarstøðu gjøgnum partvís høvd og kropslesingar og skilja eydnaða liðuggerð frá avlýsing, tíðaravmarking og óvæntaðum EOF. Fyri eina ikki-tóma lesfyrispurn verður null lisin bytes at týða, at streymurin er endaður; hetta er ymist frá tí, at ongi bytes eru í raðini beint nú.

Proxyin kann gera tíðarglopp sjónlig, men hon broytir ikki eina tóma móttøkurað í eitt merki um enda boðskapar.

Skyldar greinar