Gamla frágreiðingin um at Python altíð sendir HTTP/1.0 til CONNECT er ikki longur trygg almenn regla. Python 3.12 broytti http.client-tunnulin til HTTP/1.1 og legði afturat sjálvvirkandi framleiðslu av Host-høvdi, tá tað ikki verður givið.

Henda broytingin hoyrir til tann skjalfesta standard-bókasavns-íleggingina. Eitt HTTP-bókasavn á hægri stigi kann yvirtaka ella pakka tunnel-atferðina inn, so skriva versjónina hjá tí saman við versjónini hjá Python.

Um ein millumgonga vísir tunnulin frá sær, kanna tá CONNECT-samskiftið, sum tann klienturin veruliga framleiddi. At broyta HTTP-versjónina í málsenda-fyrispurninginum ella at leggja Host-høvdi afturat heimasíðu-fyrispurninginum broytir ikki neyðturviliga tann fyrri tunnel-fyrispurningin.

Somuleiðis kann at rætta privatar teigar í einum gomlum Requests-adapter-dømi læsa forritinum til eitt fornt innanhýsis API. Vel heldur eina samsvarandi og stuðlaða klient- og køyriumbúnaðar-samsetning og eina skjalfesta millumgongu-samskipan.

Halt tær báðar samrøðurnar sundur í frágreiðingini: HTTP-fyrispurningurin, sum varð brúktur at lata tunnulin upp, og síðani protokollin, sum varð samrádd við málið innaní honum. Tær kunnu brúka ymiskar versjónir og miseydnast í ymiskum stigum.

Skyldar greinar