Boppeste domeinen en subdomeinen yn .NET NO_PROXY
Nim it boppeste domein bewust op as in .NET-omjouwingsproxybelied ek syn subdomeinen omgean moat.
Yn 'e dokumintearre omjouwingsproxyregels fan .NET past .example.com by subdomeinen. It past net by example.com sels. Dat lytse ferskil kin ien tsjinst oer twa rûtes ferdiele.
| Ynfier | Bedochte .NET-oerienkomst |
|---|---|
example.com | De boppeste hostnamme |
.example.com | Hostnammen ûnder dat domein |
example.com,.example.com | Beide groepen |
Stel dat de lâningside de boppeste namme brûkt en syn API brûkt api.example.com. In list mei allinnich de puntfoarm kin de lâningside troch de proxy stjoere wylst de API direkt giet. De omkearde flater is allinnich it boppeste domein listje en ferwachtsje dat elk bern past. Undersykje HttpClient.DefaultProxy.IsBypassed foar it boppeste domein en in bern om de konfigurearre beslissing te kontrolearjen.
Dit jildt foar it omjouwingsbelied dat de meidogende .NET HTTP-klant brûkt. In eksplisyt tawiisd IWebProxy, in oare handler-ymplemintaasje of in oare runtime-generaasje moat syn eigen regels kontrolearje litte. Nim net oan dat de omgeande list fan in browser dizze omjouwingslist wurden is.
Wjerstean ek de gewoante om de ynstelling te oersetten yn *.example.com. De dokumintearre .NET-omjouwingsyntaksis behannelet it stjerke net as in algemien jokerteken.
As jo in wurkjend curl-kommando mei de applikaasje fergelykje, behâld dan de letterlike URL yn it rapport. “Deselde tsjinner” ferberget oft jo it boppeste domein, in subdomein of in IP-adres oanfrege hawwe. Domeinoerienkomst bart tsjin dy oanfraachynfier, net tsjin jo ynformele namme foar de tsjinst.