Ese ficheiro .csr segue a ser unha solicitude de certificado
Distinga as solicitudes de certificado, os certificados emitidos e as chaves privadas antes de asignar ficheiros á configuración TLS dun proxy.
server.csr adoitaba ser unha solicitude dirixida a unha autoridade de certificación para que emita un certificado. Dirixir a ela a opción de certificado dun proxy non completa ese proceso.
Mire dentro do ficheiro PEM:
-----BEGIN CERTIFICATE REQUEST-----
-----BEGIN CERTIFICATE-----
-----BEGIN PRIVATE KEY-----Estas etiquetas describen obxectos distintos. Unha solicitude non é un certificado emitido, e a súa chave privada tampouco. Renomear un ficheiro a .pem non cambia nada diso.
Para un oínte TLS que identifica o proxy, use o certificado emitido para ese nome de proxy e a chave correspondente, na disposición que documenta o software. openssl req inspecciona solicitudes de certificado; openssl x509 inspecciona certificados. Use o analizador adecuado ao obxecto que teña. Para Squid 6.13, use o certificado emitido e a chave correspondente no seu oínte TLS.
Un certificado de servidor normal tamén difire dunha CA usada para interceptación autorizada. Non outorga autoridade para asinar certificados de sitios web alleos.
Confirme os tipos de obxecto e o emparellamento de chaves antes de investigar comprobacións de nome de host ou accesibilidade de rede. TLS non pode usar un certificado que nunca se forneceu.