Hvers vegna vafri getur farið fram hjá milliþjóninum fyrir 169.254-vistföng
Skiljið hvers vegna vafri getur farið fram hjá milliþjóni fyrir IPv4 tengil-staðbundin viðtök, án þess að rugla þeirri ákvörðun saman við úthlutun DHCP-vistfanga.
Undantekning vafrans fyrir 169.254.* varðar beiðnir til tengil-staðbundinna viðtaka. Hún stjórnar ekki hvort tölvan geti fengið DHCP-leigu.
IPv4 tengil-staðbundin vistföng tilheyra sviðinu 169.254/16 og eru ætluð fyrir samskipti á staðbundna tenglinum. Fjarmilliþjónn getur venjulega ekki náð sama staðbundna tækinu á því vistfangi: milliþjónninn er á öðrum stað í netinu.
Þess vegna getur það verið skynsamlega leiðin að fara fram hjá milliþjóninum fyrir beiðni vafra til staðbundins tækis. Hvort leyfa eigi beinan staðbundinn aðgang er enn stefnuleg ákvörðun. Forrit sem leggur áherslu á friðhelgi gæti bannað það viljandi.
DHCP starfar aðskilið frá HTTP- eða SOCKS-leiðslu vafrans. Fyrstu skilaboð þess um vistfangssöfnun ferðast ekki sem vefbeiðnir vafrans. Að fjarlægja tengil-staðbundnu undantekninguna úr vafranum lætur stýrikerfið ekki senda DHCP gegnum SOCKS og slökkir ekki á DHCP sjálfu.
Notið einkennið til að velja stillinguna. Ef síða staðbundins tækis verður óaðgengileg eftir að milliþjónn er virkjaður, skoðið reglur um að fara fram hjá viðtaki. Ef netviðmótið hefur ekki fengið væntanlegt vistfang, rannsakið uppsetningu viðmótsins og DHCP-skiptin. Vistfangasviðið sem lítur svipað út tengir ekki þessar tvær bilanalaleiðir.