Azure Functions Service Bus ტრიგერის პროქსის პარამეტრები host.json-ში

გამოიყენეთ Service Bus 5.x გაფართოების host.json webProxy amqpWebSockets-თან ერთად, ნაცვლად ფუნქციის კოდში სხვა ServiceBusClient-ის კონფიგურაციისა.

{
  "version": "2.0",
  "extensions": {
    "serviceBus": {
      "transportType": "amqpWebSockets",
      "webProxy": "http://proxy.example:8080"
    }
  }
}

შეაერთეთ ეს არსებულ Functions host კონფიგურაციაში. მიბმის გაფართოება ქმნის ტრიგერის კლიენტს; ფუნქციის კოდში ცალკე აგებული კლიენტი მას არ ცვლის.

გაფართოება 5.x webProxy-ს amqpWebSockets-თან მხარს უჭერს, amqpTcp-თან არა. შეინარჩუნეთ namespace/authentication არსებულ Service Bus კავშირის პარამეტრში. საჯარო Service Bus namespace-ისთვის, სადაც საჯარო შუამავლები დაშვებულია, HTTP პროქსების სია გთავაზობთ კანდიდატებს ანგარიშის გარეშე webProxy URL-ისთვის.

აპლიკაციის პარამეტრების ეკვივალენტებია:

AzureFunctionsJobHost__extensions__serviceBus__transportType=amqpWebSockets
AzureFunctionsJobHost__extensions__serviceBus__webProxy=http://proxy.example:8080

გამოიყენეთ ეს ორმაგი ქვედა ტირეთი იერარქია გარემოს პარამეტრებში, ან ჩანაწერები ლოკალური განვითარების local.settings.json-ის Values-ში. ეს host პარამეტრებია, არა connection string-ის ველები.

შეესაბამეთ დაყენებულ გაფართოების თაობას. იზოლირებული worker-ის დამოუკიდებელ HTTP ან Service Bus კლიენტს მაინც სჭირდება საკუთარი მარშრუტი.

დაკავშირებული სტატიები