FFmpeg-ის იმ შეყვანისთვის, რომელსაც მისი HTTP პროტოკოლი ამუშავებს, პროქსის პარამეტრი მოათავსეთ ამ შეყვანამდე:

ffmpeg -http_proxy http://proxy.example:8080 \
  -i 'https://media.example/input.mp4' \
  -c copy output.mp4

-http_proxy ირჩევს შეყვანის HTTP კავშირის შუამავალს; HTTP პროქსების სიიდან აღებული ბოლო წერტილი საჯარო მედიამარშრუტის კანდიდატია. -i კვლავ ასახელებს მედია რესურსს. copy პარამეტრი გამომავალ ნაკადებს ეხება და ქსელურ მარშრუტს არ აყენებს.

Java-შიც შეინახეთ პარამეტრი და URL ცალკეულ პროცესის არგუმენტებად:

var command = new ProcessBuilder(
    "ffmpeg",
    "-http_proxy", "http://proxy.example:8080",
    "-i", inputUrl,
    "-c", "copy", outputPath
);

დამატებითი არგუმენტების გამტარ გარსაცმს იგივე ორი ტოკენის განსხვავება სჭირდება. ერთი სტრიქონი, რომელიც შეიცავს როგორც -http_proxy-ს, ისე მის მნიშვნელობას, არ არის ის პარამეტრისა და მნიშვნელობის წყვილი, რომელსაც FFmpeg ელოდება.

ბრჭყალები, რომლებსაც shell იყენებს URL-ის დასაჯგუფებლად, ProcessBuilder-ის არგუმენტების სიაში ლიტერალურ სიმბოლოებად არ უნდა იქცეს.

HTTP პროქსის პარამეტრი არ არის ზოგადი SOCKS პარამეტრი და არც უკავშირო RTSP/UDP შეყვანას აყენებს. როცა ნაკადი სხვა ტრანსპორტს იყენებს, შეამოწმეთ არჩეული FFmpeg პროტოკოლი და აგების შესაძლებლობები.

დაკავშირებული სტატიები