Nee. E Client kann eng grouss Fichier a klengen Puffer liesen an se mat engem bekannten Content-Length schécken. Begrenzt Lies regulate de Memory-Verbrauch; d'HTTP-Rahmung seet dem Empfänger wou de Kierper vun der Ufro ophält.

Eng stabil Fichier, deenen hir Byte-Längt d'HTTP-Bibliothéik kennt, ass anescht wéi e Generator, deen eng onbekannt Quantitéit un Daten hierstellt. Benotzt d'Kierper-Interface déi d'Bibliothéik ënnerstëtzt fir béid Quellen. Dir musst net d'ganz Fichier an engem String zesummesetzen just fir eng Längt ze ginn.

Fir HTTP/1.1, ënnersicht d'Rahmung déi tatsächlech geschéckt gëtt: Content-Length oder chunked Transfer-Kodéierung no de Reegele vum Protokoll. Chunked-Kodéierung setzt Gréisst-Markéier baussen dem Fichier-Inhalt. Kombinéiert keng widerspréchlech Rahmungsfelder a roppt keng Längt fir e Proxy ze iwwerzeegen den Upload unzehuelen.

Wann en Upload iwwer e Proxy feelt, notéiert d'HTTP-Versioun, d'Quell vum Kierper an déi éischt Refus. Eng 411-Antwert deit op eng aner Enquête wéi eng Verbindung déi an der Mëtt vun engem Kierper zoumécht. Wann amplaz d'Authentifikatiouns-Relancen feelen, kontrolléiert ob den Upload-Kierper nach eng Kéier ka gespillt ginn. D'Gréisst vum Liespuffer vun der Uwendung z'änneren kann d'Rahmung vun der Ufro genau sou loosse wéi se war.

De Wee ass wichteg fir déi Observatioun. Klortext-Viruleeung weist d'HTTP-Rahmung vum Upload dem Proxy; gewéinlech End-zu-End HTTPS setzt se an en Tunnel. HTTP/2 benotzt seng eege Rahmung. Dofir erklären historesch Squid-Limiten bestëmmte al Feeler, net eng Regel datt all aktuellen Proxy gestreamt Uploads refuséiert.

Ähnlech Artikelen