Ang Pagbasa ng Upload sa mga Tipak ay Hindi Nangangailangan ng Chunked HTTP

Hindi. Maaaring basahin ng client ang isang malaking file sa maliliit na buffer at ipadala ito na may kilalang Content-Length. Kinokontrol ng may hangganang pagbasa ang paggamit ng memory; sinasabi ng HTTP framing sa tatanggap kung saan nagtatapos ang body ng request.

Ang isang matatag na file na alam ng HTTP library ang haba sa byte ay iba sa isang generator na gumagawa ng hindi kilalang dami ng data. Gamitin ang sinusuportahang body interface ng library para sa alinmang pinagmulan. Hindi mo kailangang tipunin ang buong file sa isang string para lang makapagbigay ng haba.

Para sa HTTP/1.1, suriin ang framing na talagang ipinadala: Content-Length o chunked transfer coding ayon sa mga tuntunin ng protocol. Nagdaragdag ng mga palatandaan ng sukat ang chunked coding sa labas ng nilalaman ng file. Huwag pagsamahin ang magkasalungat na framing field at huwag hulaan ang haba para pumayag ang proxy sa upload.

Kung nabigo ang upload sa proxy, itala ang bersyon ng HTTP, pinagmulan ng body at unang pagtanggi. Ang 411 na tugon ay nagmumungkahi ng ibang pagsisiyasat kaysa sa koneksyong nagsasara sa kalagitnaan ng body. Kung ang mga pagsubok muli ng authentication ang nabigo, tingnan kung maaaring i-play muli ang body ng upload. Ang pagbabago ng laki ng read-buffer ng application ay maaaring iwanang eksakto ang framing ng request.

Mahalaga ang ruta sa obserbasyong iyon. Inilalantad ng plaintext forwarding ang HTTP framing ng upload sa proxy; inilalagay naman ito ng karaniwang end-to-end HTTPS sa loob ng tunnel. Gumagamit ang HTTP/2 ng sarili nitong framing. Kaya ipinapaliwanag ng makasaysayang limitasyon ng Squid ang ilang lumang kabiguan, hindi isang tuntuning tinatanggihan ng bawat kasalukuyang proxy ang mga streamed upload.