Undici लाई प्रोक्सी वातावरण भेरिएबल पढ्न दिनुहोस्

प्रक्रियाको वातावरणले बाटो छान्नुपर्ने भए EnvHttpProxyAgent प्रयोग गर्नुहोस्। एन्डपोइन्ट क्लाइन्ट कन्फिगरेसनको भाग हुनुपर्ने भए स्पष्ट Undici ProxyAgent प्रयोग गर्नुहोस्। त्यसलाई वास्तविक अनुरोधमा दिनुहोस्; agent बनाउनु मात्रले कुनै fetch कल बदल्दैन।

import { EnvHttpProxyAgent, fetch } from 'undici';

const dispatcher = new EnvHttpProxyAgent();

try {
  const response = await fetch("https://example.com/", {
    dispatcher,
    signal: AbortSignal.timeout(15000),
  });
  console.log(response.status);
  await response.arrayBuffer();
} finally {
  await dispatcher.close();
}

Undici उपलब्ध ES-मोड्युल सेटअपमा proxy-check.mjs का रूपमा राख्नुहोस्। यो POSIX सुरुआतले दुई प्रोक्सी बाटो र खाली बाइपास सूची दिन्छ:

http_proxy=http://203.0.113.10:8080 \
https_proxy=http://203.0.113.10:8080 \
no_proxy= \
node proxy-check.mjs

कागजातको एन्डपोइन्ट आफ्नो HTTP प्रोक्सी वा HTTP प्रोक्सी सूचीको उम्मेदवारले बदल्नुहोस्। मान तोकाइ यो चलाइका लागि हो; अरू shell को संरचना फरक हुन्छ।

Undici 8.12.3 मा साना अक्षरका http_proxy, https_proxy र no_proxy दुवै रूप हुँदा ठूला अक्षरका समकक्षभन्दा प्राथमिक हुन्छन्। HTTP र HTTPS गन्तव्यले आफ्ना सेटिङ छान्छन्। HTTP मात्र सेटिङले HTTPS को विकल्प पनि दिन्छ; HTTPS मात्रले HTTP दिँदैन। अर्को क्लाइन्टको ALL_PROXY चलन लागू नठान्नुहोस्।

बाइपास होस्ट र वैकल्पिक पोर्टसँग मिल्न सक्छ; एउटै ताराचिह्नले हरेक अनुरोधमा प्रोक्सी छोड्छ। प्रोक्सीले ट्राफिक नदेखे गन्तव्यको मिलान हेर्नुहोस्।

Windows मा मुख्य प्रक्रियाले वातावरण नामका साना-ठूला अक्षर छुट्याउँदैन, त्यसैले HTTP_PROXY र http_proxy स्वतन्त्र मान होइनन्। Node Worker का वातावरण प्रतिहरूमा कागजातमा भनिएको अक्षरभेद छ। दुवै लेखाइ सेट गरेर प्राथमिकता जाँच्नुअघि यो विचार गर्नुहोस्। उदाहरणले कामपछि dispatcher बन्द गर्छ; दोहोरिएका अनुरोधलाई त्यही सङ्ग्रहित एन्डपोइन्ट नीति चाहिने अवधिभर राख्नुहोस्।