ପ୍ରକ୍ରିୟାର ପରିବେଶ ପଥ ବାଛିବା ଦରକାର ହେଲେ EnvHttpProxyAgent ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ। ଏଣ୍ଡପଏଣ୍ଟ କ୍ଲାଏଣ୍ଟ ବିନ୍ୟାସର ଅଂଶ ହେଲେ ସ୍ପଷ୍ଟ Undici ProxyAgent ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ। ପ୍ରକୃତ ଅନୁରୋଧକୁ ଦିଅନ୍ତୁ; କେବଳ agent ତିଆରି କଲେ କୌଣସି fetch କଲ୍ ବଦଳେ ନାହିଁ।

import { EnvHttpProxyAgent, fetch } from 'undici';

const dispatcher = new EnvHttpProxyAgent();

try {
  const response = await fetch("https://example.com/", {
    dispatcher,
    signal: AbortSignal.timeout(15000),
  });
  console.log(response.status);
  await response.arrayBuffer();
} finally {
  await dispatcher.close();
}

Undici ଥିବା ES-ମଡ୍ୟୁଲ୍ ପରିବେଶରେ ଏହାକୁ proxy-check.mjs ଭାବେ ରଖନ୍ତୁ। ଏହି POSIX ଆରମ୍ଭ ଦୁଇ ପ୍ରକ୍ସି ପଥ ଓ ଖାଲି ବାଇପାସ୍ ତାଲିକା ଦିଏ:

http_proxy=http://203.0.113.10:8080 \
https_proxy=http://203.0.113.10:8080 \
no_proxy= \
node proxy-check.mjs

ଦଲିଲର ଏଣ୍ଡପଏଣ୍ଟ ବଦଳରେ ନିଜ HTTP ପ୍ରକ୍ସି କିମ୍ବା HTTP ପ୍ରକ୍ସି ତାଲିକାର ବିକଳ୍ପ ଦିଅନ୍ତୁ। ମୂଲ୍ୟ ଦେବା ଏହି କଲ୍ ପାଇଁ; ଅନ୍ୟ shellର ଗଠନ ଅଲଗା।

Undici 8.12.3ରେ ଛୋଟ ଅକ୍ଷରର http_proxy, https_proxy ଓ no_proxy ଉଭୟ ରୂପ ଥିଲେ ବଡ଼ ଅକ୍ଷର ସମତୁଲ୍ୟଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ନିଆଯାନ୍ତି। HTTP ଓ HTTPS ଗନ୍ତବ୍ୟ ନିଜ ସେଟିଂ ବାଛନ୍ତି। କେବଳ HTTP ସେଟିଂ HTTPS ପାଇଁ ଫଲ୍‌ବ୍ୟାକ୍ ମଧ୍ୟ ଦିଏ; କେବଳ HTTPS HTTP ଦିଏ ନାହିଁ। ଅନ୍ୟ କ୍ଲାଏଣ୍ଟର ALL_PROXY ରୀତି ଲାଗୁ ବୋଲି ଭାବନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ଇନପୁଟ୍ଏହି ସଂସ୍କରଣ କେବେ ବ୍ୟବହାର କରେ
HTTP/HTTPS ପ୍ରକ୍ସି ପରିବେଶagent ତିଆରି ସମୟରେ ବାଛେ। ଏହି ଏଣ୍ଡପଏଣ୍ଟ ବଦଳିଲେ ନୂଆ dispatcher ତିଆରି କରନ୍ତୁ।
ପରିବେଶର no_proxyଅନୁରୋଧ ପଠାଇବା ସମୟରେ ପୁଣି ଯାଞ୍ଚ ହୁଏ।
କନଷ୍ଟ୍ରକ୍ଟର୍‌ର noProxyପରର ପରିବେଶ ବଦଳ ନମାନି ବାଇପାସ୍ ନୀତି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ସ୍ଥିର କରେ।

ବାଇପାସ୍ ହୋଷ୍ଟ ଓ ଇଚ୍ଛାଧୀନ ପୋର୍ଟ ସହ ମେଳିପାରେ; ଏକା ତାରକା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନୁରୋଧରେ ପ୍ରକ୍ସି ଏଡ଼ାଏ। ପ୍ରକ୍ସି ଟ୍ରାଫିକ୍ ନଦେଖିଲେ ଗନ୍ତବ୍ୟ ମେଳ ଦେଖନ୍ତୁ।

Windowsରେ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପରିବେଶ ନାମର ବଡ଼-ଛୋଟ ଅକ୍ଷର ଭେଦ କରେ ନାହିଁ, ତେଣୁ HTTP_PROXY ଓ http_proxy ସ୍ୱାଧୀନ ମୂଲ୍ୟ ନୁହେଁ। Node Worker ପରିବେଶ ନକଲରେ ଦଲିଲ ଅନୁସାରେ ଅକ୍ଷରଭେଦ ଅଛି। ଉଭୟ ଲେଖା ଦେଇ ପ୍ରାଥମିକତା ପରୀକ୍ଷା ପୂର୍ବରୁ ଏହା ଭାବନ୍ତୁ। ଉଦାହରଣ କାମ ପରେ dispatcher ବନ୍ଦ କରେ; ପୁନଃପୁନି ଅନୁରୋଧକୁ ସେହି ରଖାଯାଇଥିବା ଏଣ୍ଡପଏଣ୍ଟ ନୀତି ଦରକାର ଥିବା ଯାଏ ତାହା ରଖନ୍ତୁ।

ସମ୍ପର୍କିତ ପ୍ରବନ୍ଧ