Podręcznik RouterOS SOCKS opisuje uwierzytelnianie hasłem SOCKS5 i osobną listę użytkowników SOCKS. To odpowiada na pytanie o funkcję w wersjach, które mają te mechanizmy, ale nie jest obietnicą, że starszy router je ma.

W opisanym układzie obie strony muszą się zgadzać:

  • Router wybiera SOCKS5 i metodę uwierzytelniania wymagającą negocjacji hasła, z osobnym włączonym użytkownikiem SOCKS.
  • Klient implementuje negocjację nazwy użytkownika i hasła SOCKS5. Okno logowania proxy HTTP albo implementacja SOCKS działająca tylko bez uwierzytelniania nie wystarczą.

Używaj pól obsługiwanych przez zainstalowaną wersję. Jeśli w danej wersji ich nie ma, wybierz jej obsługiwany wariant lub zatwierdzoną alternatywę, zamiast kopiować pola z nowszego podręcznika.

To konta SOCKS. Nie dowodzą, że osobne proxy internetowe HTTP w RouterOS udostępnia ten sam interfejs, ani nie wymagają przyznania dostępu do administracji routera. Utrzymuj też ograniczone zasady dostępu źródło/cel oraz zaporę routera.

Sama metoda hasła nie szyfruje danych uwierzytelniających: negocjacja RFC 1929 poprzedza każdą późniejszą sesję HTTPS z witryną. Używaj odpowiednio chronionej ścieżki od klienta do routera; TLS po stronie celu nie ochroni wstecznie tej wcześniejszej wymiany.

Powiązane artykuły