Daj każdemu pracownikowi HtmlUnit stabilne proxy

job A → WebClient A → proxy A → destination
job B → WebClient B → proxy B → destination

Przydziel skonfigurowany HtmlUnit WebClient każdej jednoczesnej tożsamości przeglądania. Jego WebClientOptions posiada ProxyConfig; traktuj trasę jako stałą, dopóki zadanie działa. Współdzielona kolejka zadań nie wymaga jednej współdzielonej zmiennej przeglądarki. W przypadku dozwolonych kontroli stron publicznych z HTTP ProxyConfig wybierz kandydujące punkty końcowe z listy proxy HTTP, zanim przydzielisz je pracownikom.

Zachowaj stronę, późniejsze wczytywania i stan sesji przy tym kliencie. Zmiana opcji proxy nie może przeszczepić już nawiązanych połączeń. Osobne klienty tworzą też osobny stan przeglądarki, więc zaplanuj każde zamierzone wspólne logowanie, zamiast zakładać, że tożsamość określa wyłącznie routing. Uwierzytelnianie proxy korzysta z interfejsu zainstalowanej wersji HtmlUnit i pozostaje oddzielone od logowania do witryny.

Zdefiniuj zakończenie, zanim przeglądarka wróci do puli. Odpowiedź najwyższego poziomu może nadejść, gdy skrypty lub żądania w tle nadal trwają. Dokończ lub anuluj tę pracę, wyczyść stan, którego następna tożsamość nie powinna dziedziczyć, i wycofaj klienta, jeśli tej granicy nie można ustalić niezawodnie.

Ogranicz liczbę aktywnych klientów i zamykaj ukończone WebClients. Przeglądarka analizuje i może wykonywać skrypty, co kosztuje więcej niż zwykłe przesyłanie. Dla zadania, które potrzebuje tylko zwróconego HTML, mniejszy klient HTTP może obsłużyć więcej równoczesnych żądań w tym samym budżecie zasobów.