Jedno ogólne proxy może nie pasować do każdego źródła pakietów. Nowoczesny Yarn obsługuje ustawienia sieciowe według nazwy hosta, dzięki czemu wybrany host może korzystać z innej trasy niż domyślna.

Na przykład projekt może zachować jedną ogólną trasę i wybrać inną dla wewnętrznego rejestru:

httpsProxy: "http://203.0.113.10:8080"
networkSettings:
  "registry.example.internal":
    httpsProxy: "http://203.0.113.20:8080"

Oba adresy są przykładowe. W przypadku ogólnej trasy do publicznych źródeł pakietów lista proxy HTTP oferuje kandydatów, gdy publiczne proxy są dozwolone. Pozostaw nadpisanie dla wewnętrznego rejestru na jego zatwierdzonym proxy. Umieść konfigurację w odpowiednim .yarnrc.yml dla nowoczesnego wydania Yarna. Ten przykład wybiera dwa proxy; nie oznacza, że wewnętrzny host powinien łączyć się bezpośrednio.

Dopasuj żądaną nazwę hosta

Wpis networkSettings dotyczy wzorca nazwy hosta, a nie zakresu pakietu ani dowolnej ścieżki URL. Zachowaj regułę dla pojedynczego hosta jako dokładną, jeśli o to chodzi. Symbol wieloznaczny jest przydatny tylko wtedy, gdy naprawdę chcesz, aby dodatkowe hosty współdzieliły konfigurację.

Zakres pakietu i nazwa hosta sieciowego to różne selektory. Pakiet z zakresem można pobrać z rejestru, którego host jest współdzielony z innymi pakietami, natomiast przekierowany artefakt może pochodzić z zupełnie innej nazwy hosta.

Prześledź pełną ścieżkę pobierania

Jeśli metadane korzystają z jednego hosta, a pobieranie archiwum z innego, mogą one pasować do różnych ustawień sieciowych. Zapisz adres URL, który faktycznie zawodzi, zanim rozszerzysz regułę. „Rejestr działał” nie dowodzi, którą trasę wybrało późniejsze żądanie.

Ustawienia Yarna dla poszczególnych hostów mogą obejmować również CA i inną konfigurację TLS. Trzymaj te decyzje osobno: wybór adresu proxy sam nie zapewnia zaufania wymaganego dla środowiska inspekcji.

Uwidocznij nadpisanie

Sprawdź efektywną konfigurację projektu za pomocą narzędzi obsługiwanych przez jego wydanie Yarna, a następnie przetestuj zamierzone żądanie. Unikaj udostępniania pełnego zrzutu konfiguracji, jeśli zawiera poświadczenia.

Ta funkcja jest przydatna, gdy hosty naprawdę wymagają różnych tras. Jeśli każde żądanie powinno korzystać z tego samego punktu końcowego, jedno ogólne ustawienie jest łatwiejsze w utrzymaniu niż rosnąca lista identycznych nadpisań nazw hostów.

Powiązane artykuły