Użyj pamięci podręcznej archiwów python-build, gdy pobieranie pyenv zawodzi

Umieść dokładnie żądane archiwum w pamięci podręcznej pobierania python-build, a następnie ponów wybraną definicję Pythona.

Możesz dostarczyć archiwum źródłowe Pythona przez pamięć podręczną python-build, gdy pobierający pyenv nie może go pobrać przez proxy.

  1. Odczytaj żądany adres URL i dokładną nazwę pliku archiwum z nieudanej kompilacji.
  2. Pobierz ten sam plik działającą, zatwierdzoną drogą pobierania. Zachowaj nazwę: .zip nie zastępuje żądanego .tar.xz.
  3. Umieść go w katalogu pamięci podręcznej i wskaż ten katalog przy ponownej próbie:
PYTHON_BUILD_CACHE_PATH=/path/to/archive-cache pyenv install VERSION

Zastąp VERSION wybraną definicją. pyenv zwykle używa swojego katalogu pamięci podręcznej, jeśli istnieje; PYTHON_BUILD_CACHE_PATH jednoznacznie wskazuje wybrane miejsce.

Gdy definicja deklaruje sumę kontrolną, python-build porównuje z nią bajty z pamięci podręcznej. Sama zgodna nazwa nie wystarcza.

Jeśli ponowna próba przejdzie to archiwum, a potem spróbuje innego pobierania, sprawdź nowo żądany pakiet. Definicja może wymagać więcej niż archiwum Pythona, a maszyna nadal potrzebuje narzędzi kompilacji i bibliotek. Wypełniaj pamięć podręczną pod rzeczywiste żądania, zamiast traktować jeden plik jako pełną kompilację offline.

Aby przywrócić zwykłe pobieranie, zidentyfikuj i skonfiguruj pobierający, który wybrał python-build. Przeglądarka, która pobrała plik do pamięci podręcznej, może mieć inne ustawienie proxy.

Powiązane artykuły