Authlib proxy ayarları: Requests'e karşı HTTPX

Bir proxy bağımsız değişkeni seçmeden önce Authlib içe aktarımını denetleyin. Requests ve HTTPX entegrasyonları farklı aktarım yapılandırması sunar.

Requests OAuth2Session, Requests'in Session davranışını devralır:

from authlib.integrations.requests_client import OAuth2Session

client = OAuth2Session(client_id=client_id)
client.proxies.update({
    "http": "http://proxy.example.net:8080",
    "https": "http://proxy.example.net:8080",
})

Karşılık gelen eşzamansız HTTPX entegrasyonu, proxy bağımsız değişkenini oluşturma sırasında istemci düzeyinde alır:

from authlib.integrations.httpx_client import AsyncOAuth2Client

client = AsyncOAuth2Client(
    client_id=client_id,
    proxy="http://proxy.example.net:8080",
)

HTTPX örneği, Authlib 1.9.1'in desteklediği tekil proxy seçeneğini kullanır. Bu entegrasyon tanınan aktarım seçeneklerini altındaki HTTP istemcisine iletir. Requests tarzı bir proxies sözlüğü, birbirinin yerine kullanılabilen bir kurucu bağımsız değişkeni değildir. İzin verilen genel bir proxy yolu üzerindeki genel token ve API uç noktaları için HTTP proxy listesi her iki örneğin HTTP proxy URL'leri için adaylar sağlar.

İki yapılandırmadan birini uygularken uygulamanın mevcut OAuth kaydını, redirect URI'sini, scopes ve token işleyişini koruyun. Yapılandırılmış istemciyi token ve korunan kaynak işlemleri için kullanın ve normal eşzamanlı veya eşzamansız yaşam döngüsüyle kapatın.

Çerçeve yardımcıları bu istemcileri uygulama adına oluşturabilir. İstek zamanı bağımsız değişkenlerini geçirmeden önce yardımcının entegrasyonunu ve istemci oluşturma seçeneklerini inceleyin. Bir Requests token isteğinin kabul ettiği proxies anahtar sözcüğü, eşzamansız bir HTTPX isteğinin de onu kabul ettiğini kanıtlamaz.