Her birinde boş bant genişliği olan iki proxy çıkışı, bir indirmenin hızını ikiye katlamanın kolay bir yolu gibi görünür. Oysa normal bir proxy havuzu böyle çalışmaz.

İstemci, seçilen tek bir proxy üzerinden bağlantı açar. O proxy bir sonraki bağlantıyı açar. Proxy listesinden havuza başka bir adres eklemek gelecekteki bağlantılara bir seçenek daha verir; ikinci proxy'yi hâlihazırda süren bayt akışına eklemez.

Bağlantı tabanlı olağan çoklu WAN dengelemesinin de benzer bir sınırı vardır. Farklı bağlantıları hatlar arasına yayabilir; bu da toplam kapasiteyi artırır veya çekişmeyi azaltır. Başka bir mekanizma açıkça birden çok yol sağlamadıkça bir bağlantı bir bağlantı olarak kalır.

Paralel indirmeler başka bir konu olduğunda

İstemci bir dosyanın farklı aralıklarını ayrı bağlantılar üzerinden isteyip bunları yerel olarak birleştirebilir. İstemci bu düzeni destekliyorsa ve sunucu isteklere izin veriyorsa bu, birden çok yoldan yararlanabilir.

Bu birtakım koşullar getirir: aralıklar aynı gösterimi tanımlamalıdır, sunucunun yanıtları istenen sapmalarla eşleşmelidir ve nesnedeki değişiklikler karışık bir dosya üretmemelidir. Kimlik doğrulama, sunucu sınırları ve çıkış başına ilkeler de paralel aralık isteklerini uygun olmaktan çıkarabilir. On tam indirme, tek bir indirmenin on parçası değildir.

İstemciye giden son yol yine de önemlidir. Birkaç hızlı çıkış, dolu tek bir erişim hattından o hattın taşıyabileceğinden fazla veri gönderemez.

Çok yolluluk gerçek destek ister

Multipath TCP, uç noktaları ve ağ düzeni desteklediğinde bir bağlantıyı birden çok alt akışla taşıyabilen açık bir taşıma mekanizmasıdır. Yalnızca ilgisiz iki HTTP veya SOCKS proxy'si listelemekle etkinleşmez.

Yavaş bir aktarımda önce sınırın istemci hattında, proxy'de, sonraki rotada mı yoksa hedefte mi olduğunu belirleyin. Havuz, bağlantıların dağıtımı için yararlıdır. Bir dosyanın hızını ikiye katlama iddiasını kendi mekanizmasını ve kanıtını gerektiren ayrı bir özellik olarak ele alın.

İlgili makaleler