دو خروجی پروکسی که هرکدام پهنای باند اضافی دارند، راهی آسان برای دو برابر کردن سرعت دانلود به نظر می‌رسند. اما یک استخر پروکسی معمولی این‌طور کار نمی‌کند.

کارخواه اتصالی را از طریق یک پروکسی انتخاب‌شده باز می‌کند. همان پروکسی اتصال بعدی را باز می‌کند. افزودن نشانی دیگری از فهرست پروکسی به استخر به اتصال‌های آینده گزینه دیگری می‌دهد؛ اما پروکسی دوم را به جریان بایتی که از پیش در جریان است نمی‌بندد.

تعادل‌بخشی معمول چندشبکه‌ای مبتنی بر اتصال هم محدودیت مشابهی دارد. می‌تواند اتصال‌های مختلف را میان پیوندها پخش کند و ظرفیت کل را بهتر یا رقابت را کمتر کند. یک اتصال همان یک اتصال می‌ماند مگر آنکه سازوکار دیگری صریحاً چند مسیر فراهم کند.

وقتی دانلودهای موازی موضوعی دیگر است

کارخواه می‌تواند بازه‌های متفاوتی از یک فایل را از طریق اتصال‌های جداگانه درخواست کند و آن‌ها را محلی سرِ هم کند. اگر کارخواه این ترتیب را پشتیبانی کند و سرور درخواست‌ها را اجازه دهد، این کار می‌تواند از بیش از یک مسیر استفاده کند.

این کار الزاماتی می‌آورد: بازه‌ها باید همان نمایش را توصیف کنند، پاسخ‌های سرور باید با جابه‌جایی‌های درخواستی بخوانند، و تغییرهای شیء نباید فایل آمیخته پدید آورد. احراز هویت، محدودیت‌های سرور و سیاست هر خروجی هم می‌تواند درخواست‌های بازه موازی را نامناسب کند. ده دانلود کامل، ده تکه از یک دانلود نیست.

مسیر نهایی تا کارخواه هنوز اهمیت دارد. چند خروجی سریع نمی‌توانند از یک پیوند دسترسی اشباع‌شده داده بیشتری از آنچه آن پیوند می‌تواند حمل کند بفرستند.

چندمسیری به پشتیبانی واقعی نیاز دارد

Multipath TCP سازوکار انتقال صریحی است که می‌تواند اتصال را با چند زیرجریان حمل کند، آن هم وقتی نقاط انتهایی و چیدمان شبکه آن را پشتیبانی کنند. صرفاً با فهرست کردن دو پروکسی بی‌ارتباط HTTP یا SOCKS فعال نمی‌شود.

برای انتقالی کند، نخست مشخص کنید سقف در پیوند کارخواه است، در پروکسی، در مسیر بعدی یا در مقصد. استخر برای توزیع اتصال‌ها سودمند است. ادعای دو برابر شدن سرعت یک فایل را ویژگی جداگانه‌ای بدانید که سازوکار و شواهد خودش را می‌خواهد.

مقالات مرتبط