مقایسه tox 4 و محیط‌های پراکسی ترمینال

عبور پیش‌فرض مستند tox 4 شامل http_proxy، https_proxy، no_proxy و PIP_* است. اگر pip در ترمینال کار می‌کند اما هنگام راه‌اندازی tox شکست می‌خورد، نبود عبور تنها یکی از توضیح‌های ممکن است.

ورودی‌های دانلودکننده را مقایسه کنید

مقادیر نقطه پایانی و عبور را که فرایند شکست‌خورده می‌بیند بررسی کنید، از جمله بازنویسی‌های صریح tox و فایل‌های محیطی. یک پروژه می‌تواند مقدار ارثی درست را با مقداری منسوخ جایگزین کند. نام سفارشی مانند my_https_proxy پیش از آنکه دانلودکننده بتواند از آن استفاده کند به نگاشت صریح نیاز دارد.

مرحله را مشخص کنید: ساخت محیط، بسته‌بندی، نصب وابستگی‌ها یا فرمانی درون محیط آزمون. این‌ها می‌توانند فرایندها و تنظیمات متفاوتی درگیر کنند.

نسخه‌های Python و pip و پیکربندی پایدار را نیز مقایسه کنید. tox ممکن است محیطی با رفتار گواهی متفاوت بسازد، بنابراین شکست اعتماد TLS شاهد کافی برای نبود متغیر پراکسی نیست.

بازنویسی لازم را اعمال کنید

از پیکربندی محیط پشتیبانی‌شده نسخه نصب‌شده tox و سازوکار معمول رمزها استفاده کنید. پوشش pip تنها زمانی سودمند است که نگاشت لازم را نتوان به‌اندازه کافی در آن بیان کرد؛ همچنین به عبور درست آرگومان‌ها، وضعیت خروج و رفتار سکو نیاز دارد.

ورودی‌های فرایند شکست‌خورده واقعی را با حذف اعتبارنامه‌ها در گزارش نگه دارید. این کار مقایسه‌ای تکرارپذیر فراهم می‌کند هنگامی که پروژه یا نسخه tox تغییر می‌کند.