Comparación de tox 4 e as contornas de proxy no terminal
O tox moderno xa transmite as variables de proxy estándar. Inspecciona as anulacións e o proceso que fai a descarga antes de copiar solucións antigas de ordes de instalación.
O paso predeterminado documentado de tox 4 inclúe http_proxy, https_proxy, no_proxy e PIP_*. Se pip funciona nun terminal pero falla durante a configuración de tox, que falte o paso é só unha explicación posible.
Compara as entradas do descargador
Inspecciona os valores de punto final e de omisión que ve o proceso que falla, incluídas as anulacións explícitas de tox e os ficheiros de contorno. Un proxecto pode substituír un valor herdado correcto por un obsoleto. Un nome personalizado como my_https_proxy necesita unha asignación explícita antes de que un descargador poida usalo.
Identifica a etapa: creación da contorna, empaquetado, instalación de dependencias ou unha orde dentro da contorna de probas. Poden implicar procesos e axustes distintos.
Compara tamén as versións de Python e pip e a configuración persistente. tox pode crear unha contorna cun comportamento de certificados distinto, así que un fallo de confianza TLS non é proba suficiente de que falte unha variable de proxy.
Aplica a anulación necesaria
Usa a configuración de contorna admitida pola versión instalada de tox e o mecanismo habitual de segredos. Un envoltorio de pip só é útil se a asignación necesaria non se pode expresar de forma axeitada alí; tamén necesita unha correcta pasaxe de argumentos, estado de saída e comportamento de plataforma.
Conserva no informe as entradas do proceso que realmente fallou, sen as credenciais. Iso proporciona unha comparación repetible cando cambian o proxecto ou a versión de tox.