אָנהייבן אַ Google Cloud Storage־Python־אַרבעט מיט HTTPS_PROXY
גיט דעם Cloud Storage־טראַנספּאָרט אויף דער באַזע פֿון Requests זײַן פּראָקסי־סבֿיבֿה אינעם פּראָצעס וואָס פֿירט די אַרבעט אויס.
בײַם סטאַנדאַרט־טראַנספּאָרט פֿון google.cloud.storage.Client, וואָס איז קאָמפּאַטיבל מיט Requests, שטעלט דעם פּראָקסי איידער איר הייבט אָן די Python־אַרבעט:
export HTTPS_PROXY=http://proxy.example:8080
python storage_job.pyדי אַרבעט קען ווײַטער שאַפֿן דעם קליענט ווי געוויינטלעך אויב דער פּראָיעקט און די צוטריט־דאַטן זײַנען שוין אײַנגעשטעלט:
from google.cloud import storage
client = storage.Client()HTTPS_PROXY קלײַבט בקשות צו HTTPS־צילן. די סכעמע http:// אינעם ווערט באַצייכנט דעם פֿאַרמיטלערס פּראָטאָקאָל און פֿאַרקלענערט דעריבער ניט דעם שוץ פֿונעם Cloud Storage־ענדפּונקט. פֿאַר אַ פּובליקן HTTP־וועג נעמט די אַדרעס פֿון דער ליסטע HTTP־פּראָקסיס און לאָזט דעם Cloud Storage־URL אומגעביטן.
אויב די אַרבעט ניצט נאָך אַלץ אַן אַנדער וועג, קוקט איבער די סבֿיבֿה פֿון יענעם Python־פּראָצעס, אַרײַנגערעכנט NO_PROXY. אַ לויפֿנדיקער notebook־קערן אָדער דינסט באַקומט ניט קיין שפּעטערן export פֿון אַן אַנדער טערמינאַל. קאָנטראָלירט זײַן CA־קאָנפֿיגוראַציע בײַ אַ סערטיפיקאַט־פֿעלער.
אַן אַרבעטנדיקער gcloud־באַפֿעל איז אַן אַנדער פֿאַרגלײַך: ער קען ניצן אַן אַנדער קאָנפֿיגוראַציע־וועג. אַזוי אויך דאַרף אַן אייגענע HTTP־סעסיע אָדער אַן ערזאַץ־טראַנספּאָרט פֿון דער אַפּליקאַציע זײַן אייגענע פּראָקסי־פּאָליטיק.