only-if-cached בעט א געהיטע ענטפער פונעם פּראָקסי

פֿאַר אַ בקשה וואָס זאָל ניצן אַ שוין געהיטענע ענטפֿער, דעפֿינירט HTTP Cache-Control: only-if-cached.

אַ קליענט קען עס שיקן דורך אַ HTTP קאַש פּראָקסי:

curl --proxy http://127.0.0.1:3128 \
  --header 'Cache-Control: only-if-cached' \
  --include http://www.example.org/report

אַ קאַש וואָס אַכט די דירעקטיוו זאָל צוריקגעבן אַ געהיטענע ענטפֿער וואָס שטימט מיט די איבעריקע באַגרענעצונגען פֿון דער בקשה, אָדער 504 Gateway Timeout ווען ער קען נישט באַפֿרידיקן די בקשה. דאָ קען 504 אויסדריקן אַ קאַש פּאָליטיק און נישט אַ דורכגעפֿאַלענע TCP פֿאַרבינדונג צום פּראָקסי.

די דירעקטיוו דערלאָזט נישט אויטאָמאַטיש פֿאַרעלטערטער אינהאַלט. פֿרישקייט, פֿאָדערונגען פֿון וואַלידירונג און פּאַסיקע Vary פֿעלדער זענען נאָך וויכטיק. די בקשה־דירעקטיוו no-cache קען אַנשטאָט פֿאָדערן אַ דערפֿאָלגרייכע וואַלידירונג בײַם אורזאַם פֿאַר ווידערניצן.

דאָס איז אויך אַנדערש פֿון אַוועקשטעלן אַן אָפֿליין וואַלידירונג־מאָדע פֿון אַ קאַש. only-if-cached ווערט געטראָגן אויף דער יחיד־בקשה און דריקט אויס וואָס דער קליענט איז גרייט צו באַקומען.

ניצט אַ קאַש וואָס שטיצט דאָס פֿאַרהאַלטן. אַן איגנאָרירטע בקשה־דירעקטיוו איז נישט קיין פֿײַערוואַנט, דעריבער פֿאָדערט שטרענגע פֿאַרהיטונג פֿון אויפֿגאַנג פֿאַרקער אַ באַזונדער דורכגעפֿירטע נעץ אָדער סערווער פּאָליטיק.

אַ געוויינטלעכער HTTPS CONNECT פּראָקסי זעט נישט די פֿאַרשלאָסענע HTTP קעפּלעך און האַלט נישט קיין זײַט־אָביעקטן פֿון יענעם טונעל. דאָס ביישפּיל ניצט אַבזיכטלעך אַ פּשוטע HTTP רעסורס וואָס דער קאַש קען פּראָצעסירן.