'n Op MAC gebaseerde proxy-reël werk dalk vir 'n rekenaar langs die Squid-bediener, maar misluk vir 'n andersins identiese rekenaar op 'n ander subnet. Die router verander wat die proxy kan sien.

ARP los die skakellaagadres van 'n IPv4-buur op die plaaslike skakel op. Dit dra nie die oorspronklike Ethernet-adres deur elke geruteerde hop nie. 'n Kliënt wat via 'n afgeleë roete bereik word, is dus nie gelyk aan 'n direk gekoppelde buur nie, net omdat Squid sy IP-adres kan sien.

Vir IPv4 beperk Squid se ACL-dokumentasie MAC-opsoek tot kliënte op dieselfde subnet en vereis 'n bou met die betrokke ondersteuning. Kontroleer albei voorwaardes voordat jy 'n MAC-ACL wat nie pas nie as 'n spelfout beskou.

Gebruik die identifiseerder by die regte grens

Vir direk gekoppelde kliënte kan 'n ondersteunde MAC-reël 'n toestand op toestelvlak beskryf. Dit verifieer steeds nie die persoon wat daardie toestel gebruik nie. Dit maak ook nie 'n gerapporteerde hardeware-adres onveranderbaar nie.

Oor 'n router, gebruik inligting wat by die proxy beskikbaar is: 'n beheerde bronsubnet, 'n geauthentiseerde proxy-identiteit, of 'n doelbewus ontwerpte betroubare identiteitsintegrasie. Om 'n DHCP-bediener se huurtafel te lees is 'n bykomende korrelasiesisteem, nie 'n uitbreiding van ARP se bereik nie.

Wanneer jy 'n reël hersien, teken die pad van kliënt na Squid en merk elke router. Vra dan of die geïntalleerde bou die ACL en die opsoekmodus werklik ondersteun. Daardie twee kontroles verduidelik baie meer as om die kliënt se MAC herhaaldelik in dieselfde reël te plak.

Verwante artikels