قاعده MAC در Squid تا کجا می‌رسد؟
بفهمید Squid در یک پیوند محلی از نشانی MAC مشتری چه می‌تواند بیاموزد و چه چیزی پشت روتر از دست می‌رود.
یک قاعده پراکسی مبتنی بر MAC ممکن است برای رایانه‌ای کنار سرور Squid کار کند و برای رایانه‌ای همانند در زیرشبکه‌ای دیگر شکست بخورد. روتر آنچه پراکسی می‌تواند ببیند را تغییر می‌دهد.
ARP نشانی لایه پیوند همسایه IPv4 را روی پیوند محلی فرومی‌کاهد. نشانی اصلی Ethernet را از هر گام مسیریابی‌شده عبور نمی‌دهد. بنابراین مشتری‌ای که از راه دور مسیریابی می‌شود، تنها به این دلیل که Squid نشانی IP او را می‌بیند، با همسایه مستقیماً متصل هم‌ارز نیست.
برای IPv4، مستندات ACL در Squid جست‌وجوی MAC را به مشتریان در همان زیرشبکه محدود می‌کند و به ساختی با پشتیبانی مربوط نیاز دارد. پیش از آنکه ACL MAC بی‌تطابق را اشتباه تایپی بدانید، هر دو شرط را بررسی کنید.
شناسه را در مرز درست به کار ببرید
برای مشتریان مستقیماً متصل، یک قاعده MAC پشتیبانی‌شده می‌تواند وضعیت شبکه را در سطح دستگاه توصیف کند. با این حال هویت شخصی که آن دستگاه را به کار می‌برد احراز نمی‌شود. و نشانی سخت‌افزاری گزارش‌شده را تغییرناپذیر نمی‌کند.
در آن سوی روتر، از اطلاعاتی که در پراکسی موجود است استفاده کنید: زیرشبکه مبدأ کنترل‌شده، هویت پراکسی احرازشده، یا یکپارچه‌سازی هویت مورد اعتماد که صریحاً طراحی شده است. خواندن جدول اجاره سرور DHCP یک سامانه همبستگی افزوده است، نه گسترش دامنه ARP.
هنگام بازبینی یک قاعده، مسیر مشتری تا Squid را رسم کنید و هر روتر را علامت بزنید. سپس بپرسید آیا ساخت نصب‌شده واقعاً از ACL و حالت جست‌وجو پشتیبانی می‌کند. این دو بررسی بسیار بیشتر از چسباندن مکرر MAC مشتری در همان قاعده توضیح می‌دهد.