Kor langt kan ei Squid-MAC-regel nå?

Ei MAC-basert proxyregel kan verke for ein maskin ved sida av Squid-tenaren og feile for ein elles identisk maskin på eit anna subnett. Ruteren endrar kva proxyen kan observere.

ARP slår opp lenkjelagsadressa til ein IPv4-nabo på den lokale lenkja. Ho ber ikkje den opphavlege Ethernet-adressa gjennom kvart ruta hopp. Derfor er ikkje ein klient som ein når via ei ekstern rute, jamgod med ein direkte tilkopla nabo berre fordi Squid ser IP-adressa hans.

For IPv4 avgrensar ACL-dokumentasjonen til Squid MAC-oppslag til klientar på same subnett og krev eit bygg med den relevante støtta. Kontroller båe vilkåra før du reknar ein MAC-ACL som ikkje stemmer som ein skrivefeil.

Bruk identifikatoren ved rett grense

For direkte tilkopla klientar kan ei støtta MAC-regel skildre ein nettverkstilstand på einingnivå. Ho autentiserer framleis ikkje personen som brukar eininga. Og ho gjer ikkje ei rapportert maskinvareadresse umogleg å endre.

Bak ein ruter brukar du informasjon som er tilgjengeleg på proxyen: eit kontrollert kjeldnett, ein autentisert proxyidentitet eller ein eksplisitt utforma integrasjon med ein klarert identitet. Å lese leasetabellen til ein DHCP-tenar er eit ekstra korrelasjonssystem, ikkje ei forlenging av rekkevidda til ARP.

Når du går gjennom ei regel, teikn vegen frå klienten til Squid og merk kvar ruter. Spør så om bygget som er installert faktisk støttar ACL-en og oppslagsmodusen. Dei to kontrollane forklarar langt meir enn å lime MAC-en til klienten inn i den same regelen om og om att.