Η εξαίρεση φαίνεται πειστική: *.server.*. Μοιάζει επίσης με μοτίβο κελύφους. Κανένα από τα δύο δεν αποδεικνύει ότι ο HTTP πελάτης σας την καταλαβαίνει.

Το NO_PROXY δεν είναι κοινή μηχανή κανονικών εκφράσεων. Ο ειδικός αστερίσκος ενός πελάτη δεν αποδεικνύει υποστήριξη αυθαίρετων wildcard στη μέση ενός ονόματος. Το curl τεκμηριώνει ένα μόνο * ως παράκαμψη όλων των κεντρικών υπολογιστών. Αυτό διαφέρει πολύ από την υπόσχεση ότι το *.server.* επιλέγει μια οικογένεια τομέων.

Ξεκινήστε από τα ονόματα που ζητάτε πραγματικά. Αν η απαίτηση είναι ένας γνωστός τομέας και οι υποτομείς του, χρησιμοποιήστε τη τεκμηριωμένη μορφή τομέα του καταναλωτή. Αν η απαίτηση είναι πολλά άσχετα ονόματα που περιέχουν μια λέξη, μπορεί να χρειαστεί ένα υποστηριζόμενο API επιλογής διαδρομής ή πολιτική PAC. Η προσθήκη περισσότερης στίξης σε ένα μη υποστηριζόμενο μοτίβο δεν μπορεί να παρέχει αυτή τη δυνατότητα.

Κρατήστε μερικά αντιπαραδείγματα δίπλα στις προβλεπόμενες αντιστοιχίσεις. Πρέπει να παρακάμπτονται τα server.example, files.server.example και server.other.test; Τι γίνεται με ένα όνομα που περιέχει τα ίδια γράμματα χωρίς το ίδιο όριο τομέα; Αυτές οι απαντήσεις ορίζουν την απαίτηση πιο καθαρά από το να αποκαλείτε τη ρύθμιση «wildcard».

Η αλλαγή πελάτη είναι λόγος να ελέγξετε ξανά το μοτίβο. Ένας κανόνας παράκαμψης που αντιγράφηκε από επέκταση προγράμματος περιήγησης δεν είναι αυτόματα έγκυρος σε μια μεταβλητή περιβάλλοντος που διαβάζει άλλο πρόγραμμα.

Σχετικά άρθρα