Ënnerstëtzt NO_PROXY Regex- a Wildcard-Muster?
Wielt en Ëmwee-Ausdrock, deen den tatsächleche Client ënnerstëtzt, amplaz unzehuelen, datt NO_PROXY regulär Ausdréck oder d'Wildcard-Syntax vum Browser akzeptéiert.
D'Ausnam gesäit iwwerzeegend aus: *.server.*. Et gesäit och aus wéi e Shell-Muster. Keng vun deenen zwou Tatsaachen beweist, datt Ären HTTP-Client et versteet.
NO_PROXY ass keng gemeinsam Regex-Maschinn. Dem eenen Client säin speziellen Asterisk beweist net, datt beléifeg Wildcards an der Mëtt vun engem Numm ënnerstëtzt ginn. curl dokumentéiert een eenzegen * als Ëmwee fir all Hosts. Dat ass ganz anescht wéi ze verspriechen, datt *.server.* eng Famill vun Domainen auswielt.
Fänkt mat den Nimm un, déi Dir tatsächlech ufrot. Wann d'Fuerderung eng bekannt Domain an hir Subdomainen ass, benotzt déi dokumentéiert Domainform vum Konsument. Wann d'Fuerderung verschidde onverbonnen Nimm mat engem Wuert ass, kann eng ënnerstëtzte Routing-API oder eng PAC-Politik néideg sinn. Méi Sazzeechen zu engem net ënnerstëtzte Muster dobäizesetzen kann déi Funktioun net liwweren.
Haalt e puer Géigebeispiller nieft de geplangten Treffer. Solle server.example, files.server.example an server.other.test all ëmgaange ginn? An en Numm mat deene selwechte Buschtawen ouni déi selwecht Domain-Grenz? Déi Äntwerten definéieren d'Fuerderung méi kloer wéi d'Astellung en „Wildcard“ ze nennen.
De Client ze wiesselen ass e Grond d'Muster nach eng Kéier ze kontrolléieren. Eng Ëmwee-Regel, déi aus enger Browser-Erweiderung kopéiert gouf, ass net automatesch gülteg an enger Ëmweltvariabel, déi en anert Programm liest.