Προσθέτετε το http.proxyAuthMethod, επαναλαμβάνετε την κλωνοποίηση και βλέπετε ακόμη 407. Η ρύθμιση έχει μια τεκμηριωμένη συνθήκη που εύκολα παραβλέπεται: η διαμορφωμένη συμβολοσειρά διαμεσολαβητή πρέπει να περιέχει όνομα χρήστη.

Το όνομα χρήστη δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από κατά γράμμα κωδικό πρόσβασης στη διεύθυνση URL. Το Git μπορεί να αποκτήσει έναν απόντα κωδικό πρόσβασης μέσω του μηχανισμού διαπιστευτηρίων του. Η ταυτότητα δρομολόγησης και η μέθοδος ελέγχου ταυτότητας πρέπει ακόμη να αφορούν τον προοριζόμενο διαμεσολαβητή.

Εξετάστε τέσσερις εισόδους μαζί

  1. Το πραγματικό URI του διαμεσολαβητή, χωρίς τον κωδικό πρόσβασης.
  2. Η μέθοδος που επιλέχθηκε για αυτόν τον διαμεσολαβητή.
  3. Οποιαδήποτε παράκαμψη ανά remote ή η παράκαμψη περιβάλλοντος GIT_HTTP_PROXY_AUTHMETHOD.
  4. Η έκδοση του Git και οι δυνατότητες του HTTP backend του.

Το τρέχον Git τεκμηριώνει μεθόδους όπως anyauth, Basic, Digest, Negotiate και NTLM. Η επιλογή μίας δεν προσθέτει υποστήριξη που λείπει στο συνδεδεμένο backend. Ούτε ένας διαχειριστής οργανισμού πρέπει να αποδυναμώσει την πολιτική του διαμεσολαβητή επειδή ένας πελάτης ρυθμίστηκε για άλλη μέθοδο.

Παλαιότερες αναφορές περιλαμβάνουν εκδόσεις που δεν υλοποιούσαν την επιλογή που αντιγράφεται. Ένα αυθαίρετο κλειδί διαμόρφωσης μπορεί να αποθηκευτεί χωρίς απόδειξη ότι η τρέχουσα μεταφορά το χρησιμοποιεί. Διαβάστε την τεκμηρίωση της έκδοσης και την επεξεργασμένη ανταλλαγή.

Τέλος, τα διαπιστευτήρια του αποθετηρίου είναι μεταγενέστερη σχέση. Ένα διακριτικό φιλοξενίας Git δεν ικανοποιεί την πρόκληση του διαμεσολαβητή. Η απενεργοποίηση της επαλήθευσης TLS του αποθετηρίου επίσης δεν κάνει τον διαμεσολαβητή να δεχτεί το επιλεγμένο σχήμα ελέγχου ταυτότητας. Καθορίστε πρώτα αυτή την ανταλλαγή και μετά διαγνώστε οποιαδήποτε απάντηση του αποθετηρίου που ακολουθεί.

Σχετικά άρθρα