proxyAuthMethod گیت به نام کاربری پراکسی نیاز دارد

http.proxyAuthMethod را اضافه می‌کنید، شبیه‌سازی را تکرار می‌کنید و باز هم 407 می‌بینید. این تنظیم شرط مستندی دارد که آسان از دست می‌رود: رشته پراکسی پیکربندی‌شده باید نام کاربری داشته باشد.

لازم نیست نام کاربری در نشانی با گذرواژه‌ای عینی همراه باشد. گیت می‌تواند گذرواژه غایب را از طریق سازوکار اعتبارنامه خود به دست آورد. هویت مسیریابی و روش احراز هویت باز هم باید به پراکسی مورد نظر اشاره کنند.

چهار ورودی را با هم بررسی کنید

1. نشانی مؤثر پراکسی، بدون گذرواژه.
2. روشی که برای آن پراکسی انتخاب شده است.
3. هر بازنویسی مختص remote یا بازنویسی محیط GIT_HTTP_PROXY_AUTHMETHOD.
4. نسخه گیت و توانایی‌های پشتیبان HTTP آن.

گیت کنونی روش‌هایی مانند anyauth، Basic، Digest، Negotiate و NTLM را مستند می‌کند. انتخاب یکی، پشتیبانی ازدست‌رفته را به پشتیبان متصل اضافه نمی‌کند. مدیر سازمانی هم نباید سیاست پراکسی را ضعیف کند فقط چون کارخواهی برای روش دیگری پیکربندی شده است.

گزارش‌های قدیمی نسخه‌هایی را در بر می‌گیرند که گزینه کپی‌شده را پیاده نکرده‌اند. هر کلید پیکربندی دلبخواهی را می‌توان ذخیره کرد بدون شاهد اینکه انتقال در حال اجرا از آن استفاده می‌کند. مستندات متناسب با نسخه و تبادل ویرایش‌شده را بخوانید.

در پایان، اعتبارنامه مخزن رابطه‌ای بعدی است. نشانه میزبانی گیت چالش پراکسی را برآورده نمی‌کند. غیرفعال کردن بررسی TLS مخزن هم سبب نمی‌شود پراکسی طرح احراز هویت انتخاب‌شده را بپذیرد. نخست همان تبادل را اثبات کنید، سپس هر پاسخ مخزنی را که در پی می‌آید تشخیص دهید.