مهلت‌های پراکسی pnpm: بررسی هم‌زمانی دانلود
فشار موازی غیرضروری روی یک پراکسی محدود را کاهش دهید و هم‌زمانی درخواست‌ها را از محدودیت اتصال هر مبدأ جدا کنید.
اگر یک درخواست بسته کار می‌کند اما نصب به مهلت زمانی می‌رسد، پیش از جایگزینی پراکسی، حجم کمتری از کار موازی را روی همان مسیر مقایسه کنید. برای نسخه‌ای از pnpm که این تنظیمات پروژه را پشتیبانی می‌کند، یک نقطه شروع تشخیصی متعادل چنین است:
networkConcurrency: 8
maxsockets: 4از مکانی استفاده کنید که نسخه نصب‌شده پشتیبانی می‌کند، مثل pnpm-workspace.yaml کنونی. این اعداد فقط نمونه‌اند؛ نه اندازه‌گیری و نه توصیه سرعت برای پراکسی شما.
| تنظیم | منبع |
|---|---|
networkConcurrency | کار شبکه هم‌زمان. |
maxsockets | اتصال‌ها به هر مبدأ: پروتکل، میزبان و درگاه. |
همان عملیات بسته موردنظر را اجرا کنید و خطاهای اتصال، درخواست‌های کامل‌شده و تلاش‌های دوباره را ثبت کنید. یک نصب دوم از کش را نمی‌توان به‌عنوان پهنای باند با نخستین دانلود بدون کش مقایسه کرد. هم‌زمانی کمتر ممکن است به یک واسطه محدود کمک کند یا فقط یک اجرای سالم را کندتر کند؛ بدون شواهد بار کاری، بهبود ثابتی وجود ندارد.
رفتار نسخه را هم بررسی کنید. pnpm کنونی هم‌زمانی خودکار و برخی تنظیم‌های مرتبط با مهلت زمانی را مستند می‌کند، از جمله اینکه ترافیک از طریق همان پراکسی برای آن تنظیم یک میزبان در نظر گرفته می‌شود. یک تنظیم صریح آزمایش را روشن‌تر می‌کند اما باعث نمی‌شود هر نسخه به‌یک‌شکل زمان‌بندی کند.
اگر حتی یک درخواست شکست بخورد، ابتدا پروتکل، نقطه پایانی، احراز هویت، TLS یا سیاست مقصد را بررسی کنید. محدودیت‌های موازی نمی‌توانند آن شکست‌ها را جبران کنند.