import * as Sentry from "@sentry/node";

Sentry.init({
  dsn: process.env.SENTRY_DSN,
  transportOptions: {
    proxy: "http://proxy.example.net:8080",
  },
});

این گزینه انتقال مدرن @sentry/node را با DSN موجود برنامه مقداردهی می‌کند. پروکسی زیر transportOptions قرار می‌گیرد؛ فهرست پروکسی‌های HTTP نامزدهای عمومی HTTP را برای آن مقدار نقطه پایانی فراهم می‌کند.

در پیکربندی قدیمی‌تر، مهاجرت Sentry به نسخه v7 گزینه‌های httpProxy و httpsProxy را به این تک گزینه منتقل کرد. به‌جای ترکیب هر دو شکل، از رابطی که برای تولید SDK پروژه در نظر گرفته شده است استفاده کنید.

اگر تحویل رویدادها با پروکسی تماس نگیرد، ورودی‌های محیطی پشتیبانی‌شده در نسخه انتقال مستقرشده و معافیت‌های no_proxy را بررسی کنید. یک معافیت منطبق می‌تواند حتی با نقطه پایانی صریح نیز اعمال شود.

اتصال رویدادهای Sentry را جدا از درخواست‌های API برنامه ارزیابی کنید. ردیابی آن درخواست‌ها فعالیت را ثبت می‌کند؛ اما کنترل مسیرهای شبکه‌ای آن‌ها را به انتقال تلومتری نمی‌دهد.

مقالات مرتبط