مطمئن شوید پراکسی شما برای همه باز نیست
پیش از عرضهٔ پراکسی رو به جلو، شنونده، ترتیب قواعد، اطلاعات ورود و انتقال واقعی را از مبدأهای مجاز و ردشده بررسی کنید.
پیش از دسترس‌پذیرکردن پراکسی رو به جلوی تازه از شبکه‌های دیگر، مرز دسترسی را آزمایش کنید. درخواست موفق از خود سرور دربارهٔ توانایی کلاینت غریبه چیز زیادی ثابت نمی‌کند. مقصد تحت کنترل داشته باشید تا معلوم شود درخواست ردشده واقعاً ارسال شده یا نه.
شنونده و سیاست مؤثر را بررسی کنید
فرایند و نشانی‌های شنونده را ببینید، همراه IPv6 اگر فعال است. شنونده‌های اضافی ناخواسته یا نمونه‌های قدیمی سرویس را حذف کنید. دیوارهٔ آتش شبکه را به مبدأهایی محدود کنید که باید به سرویس برسند.
سپس پیکربندی واقعاً بارشده را با فایل‌های ضمیمه بررسی کنید. در Squid 6، اجازهٔ زودتر ممکن است محدودیت بعدی را بی‌اثر کند. در Tinyproxy 1.11.2، حذف همهٔ خط‌های Allow و Deny تمام کلاینت‌ها را مجاز می‌کند. Dante دارای قواعد جداگانهٔ کلاینت و SOCKS است، پس پذیرش اتصال TCP تمام سیاست نیست.
مستندات نسخهٔ نصب‌شده را بخوانید. تغییرات دستورهای Squid 8 دلیل بررسی نسخه است، نه فرض پذیرش تنظیم آشنا با معنای یکسان.
حالت‌های مجاز و ردشده را هر دو بیازمایید
اگر قرار است پراکسی هم مبدأ تأییدشده و هم ورود بخواهد، این ماتریس را با سیستم‌های تحت کنترل خود اجرا کنید:
| مبدأ | اطلاعات ورود | نتیجهٔ لازم |
|---|---|---|
| مجاز | معتبر | مقصد موردنظر درخواست را دریافت می‌کند. |
| مجاز | مفقود یا نادرست | به مقصد نمی‌رسد. |
| غیرمجاز | معتبر یا مفقود | به مقصد نمی‌رسد. |
دو دستگاه پشت یک NAT ممکن است یک مبدأ دیده شوند. محل‌های آزمایش را با نشانی مبدأ متفاوت نزد پراکسی انتخاب و در گزارش آن تأیید کنید. از دستگاه اشخاص ثالث نامرتبط استفاده نکنید و سرویس دیگران را پویش نکنید.
رد دیوارهٔ آتش ممکن است هیچ پاسخ HTTP ندهد؛ رد برنامه ممکن است خطا برگرداند. در هر دو حالت مطمئن شوید هدف تحت کنترل درخواست ممنوع را دریافت نکرده است؛ صفحهٔ خطا به‌تنهایی ممکن است با پاسخ مقصد اشتباه شود.
حالت‌های انتقالی را که می‌خواهید مجاز کنید بیازمایید
برای پراکسی وب، درخواست عادی HTTP و مسیر مجاز HTTPS CONNECT را جدا آزمایش کنید. اگر سیاست مقصد را محدود می‌کند، مقصد مجاز و مقصد تحت کنترلی که باید رد شود را آزمایش کنید. صرفاً برای موفقیت همهٔ آزمایش‌ها کنترل‌ها را برندارید.
پس از تغییر محدودهٔ مبدأ، اطلاعات ورود، نشانی شنونده، فایل‌های ضمیمه یا نسخهٔ سرویس دوباره آزمایش کنید. زمان آزمایش، نسخهٔ تنظیم و نتیجه‌ها را کنار هم نگه دارید تا تغییر بعدی با همان مرز سنجیده شود.
این روش پذیرش است، نه ادعای این‌که تجزیه‌گر تنظیمات یا یک درخواست بسته‌بودن همهٔ مسیرهای شبکه را ثابت می‌کند.