نمایه پروکسی .boto برای یک کار gsutil موجود

گردش کاری که هنوز از CLI قدیمی gsutil استفاده می‌کند می‌تواند پروکسی خود را در بخش [Boto] پیکربندی boto تنظیم کند:

[Boto]
proxy = proxy.example.net
proxy_port = 8080
proxy_type = http

فیلد میزبان نام میزبان را نگه می‌دارد، در حالی که پورت و پروتکل فیلدهای خودشان را دارند. این قالب پیکربندی مستند gsutil است، نه یک URI کامل پروکسی که در فیلد میزبان قرار گیرد. برای یک آزمایش مجاز سرویس عمومی، یک نشانی HTTP از فهرست پروکسی‌های HTTP تنها زمانی می‌تواند فیلدهای نقطه پایانی را پر کند که هیچ‌یک از فایل‌های BOTO_PATH بارگذاری‌شده proxy_user یا proxy_pass را تأمین نکند.

پیکربندی می‌تواند در فایل .boto موجود کاربر قرار بگیرد. برای نمایه استقرار مشترک، gsutil از BOTO_PATH نیز پشتیبانی می‌کند که فایل‌های قابل بارگذاری را به ترتیب فهرست می‌کند. در یک سیستم یونیکس، یک نمونه این است:

export BOTO_PATH=/etc/team/gsutil-proxy.cfg:$HOME/.boto

فایل نخست می‌تواند پیش‌فرض‌های مسیریابی سراسری تیم را نگه دارد، در حالی که فایل موجود کاربر پیکربندی شخصی را حفظ می‌کند. در ویندوز از نقطه‌ویرگول به‌عنوان جداکننده مسیر استفاده کنید.

فیلدهای مستند همچنین شامل proxy_user، proxy_pass و proxy_rdns برای تنظیمات پروکسی مربوطه است. نمایه را برای حسابی که کار gsutil را اجرا می‌کند تنظیم کنید و هنگامی که بیش از یک فایل گزینه یکسانی را تعریف می‌کند، ترتیب فایل‌ها را آگاهانه حفظ کنید.