یک ساخت می‌تواند همه وابستگی‌هایش را بارگیری کند و سپس هنگام امضای JAR به درخواست شبکه‌ای دیگری نیاز داشته باشد. آن درخواست از طریق فرایند jarsigner که وظیفه SignJar در Ant راه‌اندازی می‌کند به مرجع مهر زمانی می‌رود.

SignJar ویژگی‌های پروکسی مخصوص TSA را فراهم می‌کند. در یک پیکربندی امضای موجود، شکل مرتبط چنین است:

<signjar jar="${jar.to.sign}"
         alias="${signing.alias}"
         keystore="${signing.keystore}"
         storepass="${signing.storepass}"
         tsaurl="https://tsa.example/"
         tsaproxyhost="proxy.example"
         tsaproxyport="8080" />

مقادیر جای‌نگهدارنده‌هایی برای تنظیم امضای تأییدشده ساخت و TSA هستند. Ant از نسخه 1.9.5 به بعد tsaproxyhost و tsaproxyport را مستند می‌کند.

در Ant 1.10.15، SignJar طرح‌واره نشانی TSA را بررسی می‌کند و این ویژگی‌ها را به ویژگی‌های پروکسی HTTP یا HTTPS متناظر که با -J-D به jarsigner داده می‌شوند ترجمه می‌کند. خود میزبان پروکسی یک نام میزبان است و درگاهش جداگانه ارائه می‌شود. اگر TSA تأییدشده به‌طور عمومی در دسترس باشد و فرایند امضا اجازه استفاده از یک واسطه عمومی بدون احراز هویت را داشته باشد، یک ورودی از فهرست پروکسی HTTP می‌تواند آن دو ویژگی پروکسی TSA را پر کند.

این مرز فرایند فرزند در ساخت Maven antrun نیز مهم است. پیکربندی پروکسی مخزن Maven و ویژگی‌های JVMی که Ant را اجرا می‌کند اثبات نمی‌کند که jarsigner جداگانه راه‌اندازی‌شده مسیر را دریافت کرده است. وظیفه‌ای را که آن فرایند را می‌سازد پیکربندی کنید.

مقالات مرتبط