کلاینت googlemaps پایتون درخواست‌های سرویس وب خود را از طریق Requests ارسال می‌کند. گزینه‌های Requests را از طریق دیکشنری requests_kwargs کلاینت ارائه دهید:

import googlemaps

gmaps = googlemaps.Client(
    key=maps_api_key,
    connect_timeout=5,
    read_timeout=30,
    requests_kwargs={
        'proxies': {
            'http': 'http://proxy.example:8080',
            'https': 'http://proxy.example:8080',
        },
    },
)

maps_api_key کلید API موجود برنامه است. از این نمونه gmaps برای فراخوانی‌های موردنظر استفاده کنید. یک نامزد HTTP از فهرست پروکسی HTTP می‌تواند مسیر یک درخواست عمومی مجاز به Maps API را فراهم کند وقتی نشست انتخاب‌شده اعتبارنامه پروکسی ندارد.

مقدار proxies نگاشتی از طرح مقصد به URL پروکسی است. این یک چندگانه host/port یا یک رشته پروکسی بدون ساختار نیست. یک مقصد HTTPS می‌تواند از نقطه پایانی پروکسی HTTP که در اینجا نشان داده شده استفاده کند.

کلاینت این گزینه‌ها را در فراخوانی Requests که انجام می‌دهد ادغام می‌کند. یک requests.get مستقل در جای دیگری از برنامه این کلاینت را پیکربندی نمی‌کند، و یک googlemaps.Client دیگر که بدون این گزینه‌ها ساخته شده تنظیمات خودش را دارد.

برای یکپارچه‌سازی طولانی‌مدتی که از قبل یک نشست Requests دارد، کتابخانه requests_session را نیز می‌پذیرد. هنگام به اشتراک گذاشتن آن، سیاست و مالکیت نشست را آگاهانه حفظ کنید. کلید API همچنان درخواست Maps را احراز هویت می‌کند؛ اعتبارنامه پروکسی، در صورت نیاز، به ترتیب احراز هویت پشتیبانی‌شده توسط واسط تعلق دارد.

مقالات مرتبط