Кліент googlemaps для Python адпраўляе свае запыты вэб-сэрвісу праз Requests. Перадайце параметры Requests праз слоўнік requests_kwargs кліента:

import googlemaps

gmaps = googlemaps.Client(
    key=maps_api_key,
    connect_timeout=5,
    read_timeout=30,
    requests_kwargs={
        'proxies': {
            'http': 'http://proxy.example:8080',
            'https': 'http://proxy.example:8080',
        },
    },
)

maps_api_key — гэта існуючы ключ API праграмы. Выкарыстоўвайце гэты экзэмпляр gmaps для патрэбных выклікаў. Кандыдат HTTP з спісу HTTP-проксі можа забяспечыць маршрут для дазволенага публічнага запыту Maps API, калі выбраная сесія не мае ўліковых даных проксі.

Значэнне proxies — гэта карта ад схемы прызначэння да URL проксі. Гэта не пара host/port і не адзін неструктураваны радок проксі. Прызначэнне HTTPS можа выкарыстоўваць паказаную тут канчатковую кропку HTTP-проксі.

Кліент аб'ядноўвае гэтыя параметры ў выклік Requests, які ён робіць. Асобны requests.get у іншым месцы праграмы не наладжвае гэты кліент, а іншы googlemaps.Client, створаны без гэтых параметраў, мае ўласную наладку.

Для больш доўгай інтэграцыі, якая ўжо валодае сесіяй Requests, бібліятэка таксама прымае requests_session. Пры сумесным выкарыстанні свядома захоўвайце палітыку і права ўласнасці сесіі. Ключ API па-ранейшаму аўтэнтыфікуе запыт Maps; уліковыя даныя проксі, калі яны патрэбны, адносяцца да падтрыманай пасрэднікам схемы аўтэнтыфікацыі.

Падобныя артыкулы