درخواست از یک پروکسی SOCKS برای اتصال به یک نام میزبان با درخواست از آن برای بازگرداندن رکوردهای DNS آن نام یکسان نیست.

پروکسی می‌تواند نام را به‌عنوان بخشی از برقراری اتصال درخواستی حل کند. همچنین می‌تواند کار را به یک بالادست مناسب دیگر بسپارد. کلاینت پاسخی از SOCKS دریافت می‌کند که نتیجهٔ اتصال را توصیف می‌کند، نه یک پاسخ عمومی DNS.

برای CONNECT، نشانی و پورت مقید در پاسخ، اتصال سمت سرور را که پروتکل تعریف می‌کند توصیف می‌کنند. با BND.ADDR مانند یک نسخهٔ وعده‌داده‌شده از IP حل‌شدهٔ مقصد رفتار نکنید.

اگر برنامه فقط به اتصال نیاز دارد، می‌تواند جریان حاصل را بدون دانستن اینکه پروکسی کدام نشانی مقصد را انتخاب کرده است به کار ببرد. اگر خودش به دادهٔ DNS نیاز دارد، یک رابط واقعاً DNS-توانا با مکان و سیاست resolver مورد نظر انتخاب کنید.

این تمایز از یک بررسی گمراه‌کنندهٔ IP هم جلوگیری می‌کند: نشانی مقید پروکسی، IP مقصد و خروج عمومی رو به وب‌سایت مقادیر متفاوتی هستند. یکی را نباید فقط به این دلیل که در همان دست‌دادن ظاهر شده است به نام دیگری خواند.

مقالات مرتبط