متغیرهای پروکسی Transmission روی ردیاب‌های HTTP اثر می‌گذارد، نه روی همتاها
پیش از آنکه مسیر تغییرکردهٔ ردیاب را دانلودی از راه پروکسی بدانید، درخواست‌های ردیاب HTTP در Transmission را از اتصال‌های همتا و DHT جدا کنید.
ردیاب پس از آن پاسخ می‌دهد که به Transmission نشانی پروکسی بسازید از جزئیات سرویس شما یا از مدخلی در فهرست پروکسی. این می‌تواند دسترسی به ردیاب را درست کند بی‌آنکه تغییری در مقصد ترافیک همتای تورنت بدهد.
مستندات متغیرهای محیطی Transmission، libcurl را جزئی می‌داند که اعلام‌ها و اسکرپ‌های ردیاب HTTP و HTTPS را انجام می‌دهد. متغیرهای پروکسی که آن کتابخانه مصرف می‌کند همان درخواست‌ها را سفارشی می‌کنند. آن‌ها سیاست شبکه‌ای جهانی برای کل برنامه نیستند.
| عملیات | تنظیم پروکسی ردیاب چه چیزی را تعیین می‌کند |
|---|---|
| درخواست ردیاب HTTP یا HTTPS | درخواست libcurl می‌تواند پروکسی پیکربندی‌شده را برگزیند |
| اتصال به همتا | هیچ نتیجه‌ای از آن پاسخ ردیاب |
| DHT یا دیگر فعالیت UDP | هیچ نتیجه‌ای از آن پاسخ ردیاب |
یک تورنت می‌تواند چند سازوکار کشف داشته باشد. بنابراین دریافت فهرست همتاها از راه پروکسی با بیرون‌رفتن اتصال‌های بعدی از یک واسط معمولی سازگار است.
اگر دیمن را اجرا می‌کنید، محیط آن هم به همان سرویس تعلق دارد، نه به پایانه‌ای که فرمان کنترل از راه دور را اجرا می‌کند. در نصب‌های مبتنی بر systemd متغیرها را روی سرویس دیمن تنظیم کنید. دادن متغیر درست به فرایند درست برای مسیر مستند libcurl ضروری است؛ با این حال دامنهٔ آن مسیر را بزرگ نمی‌کند.
نتیجه را برای هر عملیات توصیف کنید. «درخواست ردیاب از پروکسی استفاده کرد» سودمند است. «هویت شبکه‌ای دانلود تغییر کرد» به شواهدی دربارهٔ اتصال‌های همتایی که داده را می‌برند نیاز دارد.