Bir build tüm bağımlılıklarını indirip ardından bir JAR'ı imzalarken bir ağ isteğine daha ihtiyaç duyabilir. Bu istek, Ant'ın SignJar görevinin başlattığı jarsigner süreci üzerinden Zaman Damgası Otoritesine gider.

SignJar, TSA'ya özgü proxy öznitelikleri sağlar. Mevcut bir imzalama yapılandırmasında ilgili biçim şudur:

<signjar jar="${jar.to.sign}"
         alias="${signing.alias}"
         keystore="${signing.keystore}"
         storepass="${signing.storepass}"
         tsaurl="https://tsa.example/"
         tsaproxyhost="proxy.example"
         tsaproxyport="8080" />

Değerler, build'in onaylanmış imzalama kurulumu ve TSA için yer tutuculardır. Ant, 1.9.5 sürümünden itibaren tsaproxyhost ve tsaproxyport'u belgeler.

Ant 1.10.15'te SignJar, TSA URL'sinin şemasını inceler ve bu öznitelikleri -J-D ile jarsigner'a iletilen ilgili HTTP veya HTTPS proxy özelliklerine çevirir. Proxy ana bilgisayarı bir ana bilgisayar adıdır ve bağlantı noktası ayrıca verilir. Onaylanmış TSA genel olarak erişilebilirse ve imzalama sürecinin kimliği doğrulanmamış bir genel aracı kullanmasına izin veriliyorsa, bir HTTP proxy listesi girdisi bu iki TSA proxy özniteliğini doldurabilir.

Bu alt süreç sınırı bir Maven antrun build'inde de önemlidir. Maven'ın depo proxy yapılandırması ve Ant'ı çalıştıran JVM'deki özellikler, ayrı başlatılan jarsigner'ın rotayı aldığının kanıtı değildir. Bu süreci oluşturan görevi yapılandırın.

İlgili makaleler