uv ile proxy kullanma

uv’nin proxy ortam değişkenlerini ayarlayın; onaylı proxy CA’sı işletim sistemi güven deposundaysa system-certs seçeneğini kullanın.

POSIX kabuğunda tek bir uv komutu için proxy değişkenlerini o çağrıda ayarlayın:

HTTP_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
HTTPS_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
uv add requests

Örnek uç noktayı hizmet adresiyle veya HTTP proxy listesinden bir adayla değiştirin. Atamalar kabuğun başlangıç dosyalarını değiştirmeden komuta ve alt süreçlerine uygulanır; PowerShell farklı sözdizimi kullanır. HTTPS hedefleri http:// proxy dinleyicisi kullanabilir. ALL_PROXY genel proxy ayarını, NO_PROXY atlama kurallarını sağlar.

Rota çalışıyor ancak onaylı bir kuruluş CA’sı uv’nin birlikte gelen Mozilla köklerinde yoksa, bu CA sistemde zaten kurulu olduğunda sistem güvenini kullanın:

HTTPS_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
uv --system-certs add requests

Seçenek --system-certs şeklindedir. Karşılığı olan UV_SYSTEM_CERTS=true değişkeni uv 0.11.0’da eklendi; eski sürümde kurulu yardım çıktısını kontrol edin. Ayrı sağlanan PEM paketi bunun yerine belgelenmiş SSL_CERT_FILE veya SSL_CERT_DIR güven arayüzünü kullanır. Bu güven ayarları proxy adresini seçmez.

Bunu başarılı rota testi saymadan önce komut çıktısını okuyun. uv, paketleri indirmeden önbellekten yeniden kullanabilir. Gerçek işlem dizinin dışında dosyalara, yönlendirmelere, yönetilen Python indirmelerine veya Git bağımlılıklarına da erişebilir. Başarısız aşamayı hatasıyla kaydedin. Yanlış rota sürerse miras alınan proxy ve atlama değerlerini inceleyin; paket dizinini değiştirmek kaynak seçer, ileri proxy seçmez.

İlgili makaleler