Korzystanie z proxy w uv

Ustaw zmienne środowiskowe proxy w uv i użyj system-certs, gdy zatwierdzone CA proxy jest już w magazynie zaufania systemu operacyjnego.

Dla jednego polecenia uv w powłoce POSIX ustaw zmienne proxy przy tym wywołaniu:

HTTP_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
HTTPS_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
uv add requests

Zastąp przykładowy punkt końcowy adresem usługi lub kandydatem z listy proxy HTTP. Przypisania dotyczą polecenia i jego procesów potomnych, bez zmiany plików startowych powłoki; PowerShell używa innej składni. Cele HTTPS mogą korzystać z nasłuchu proxy http://. ALL_PROXY określa ogólne proxy, a NO_PROXY wyjątki.

Jeśli trasa działa, ale zatwierdzonego CA organizacji brakuje w dołączonych do uv głównych certyfikatach Mozilli, użyj zaufania systemowego, gdy CA jest już tam zainstalowane:

HTTPS_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
uv --system-certs add requests

Opcja to --system-certs. Odpowiadającą jej zmienną UV_SYSTEM_CERTS=true dodano w uv 0.11.0; dla starszej wersji sprawdź zainstalowaną pomoc. Oddzielnie dostarczony pakiet PEM korzysta zamiast tego z udokumentowanego interfejsu zaufania SSL_CERT_FILE lub SSL_CERT_DIR. Żadne z tych ustawień zaufania nie wybiera adresu proxy.

Przeczytaj wynik polecenia, zanim uznasz test trasy za udany. uv może ponownie użyć pakietów z pamięci podręcznej bez pobierania. Rzeczywista operacja może też sięgać po pliki, przekierowania, zarządzane pobrania Pythona lub zależności Git poza indeksem. Zapisz nieudany etap wraz z błędem. Jeśli błędna trasa pozostaje, sprawdź odziedziczone wartości proxy i wyjątków; zmiana indeksu pakietów wybiera źródło, a nie proxy przekazujące.

Powiązane artykuły