Χρήση proxy με το uv

Για μία μόνο εντολή uv σε κέλυφος POSIX, ορίστε τις μεταβλητές proxy στη συγκεκριμένη κλήση:

HTTP_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
HTTPS_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
uv add requests

Αντικαταστήστε το τελικό σημείο του παραδείγματος με διεύθυνση υπηρεσίας ή υποψήφιο από τη λίστα HTTP proxy. Οι αναθέσεις ισχύουν για την εντολή και τις θυγατρικές διεργασίες της, χωρίς αλλαγή των αρχείων εκκίνησης του κελύφους· το PowerShell χρησιμοποιεί διαφορετική σύνταξη. Οι προορισμοί HTTPS μπορούν να χρησιμοποιούν ακροατή proxy http://. Το ALL_PROXY δίνει γενική ρύθμιση proxy και το NO_PROXY ορίζει εξαιρέσεις.

Αν η διαδρομή λειτουργεί αλλά μια εγκεκριμένη CA οργανισμού λείπει από τις ρίζες Mozilla του uv, χρησιμοποιήστε την εμπιστοσύνη συστήματος όταν αυτή η CA είναι ήδη εγκατεστημένη εκεί:

HTTPS_PROXY=http://203.0.113.10:8080 \
uv --system-certs add requests

Η επιλογή είναι --system-certs. Η αντίστοιχη μεταβλητή UV_SYSTEM_CERTS=true προστέθηκε στο uv 0.11.0· για παλιότερη έκδοση ελέγξτε την εγκατεστημένη βοήθεια. Μια ξεχωριστά παρεχόμενη δέσμη PEM χρησιμοποιεί το τεκμηριωμένο περιβάλλον εμπιστοσύνης SSL_CERT_FILE ή SSL_CERT_DIR. Καμία από αυτές τις ρυθμίσεις εμπιστοσύνης δεν επιλέγει διεύθυνση proxy.

Διαβάστε την έξοδο της εντολής πριν θεωρήσετε επιτυχή τη δοκιμή διαδρομής. Το uv μπορεί να επαναχρησιμοποιεί προσωρινά αποθηκευμένα πακέτα χωρίς λήψη. Μια πραγματική λειτουργία μπορεί επίσης να επικοινωνεί με αρχεία, ανακατευθύνσεις, διαχειριζόμενες λήψεις Python ή εξαρτήσεις Git πέρα από το ευρετήριο. Κρατήστε το στάδιο αποτυχίας μαζί με το σφάλμα. Αν επιμένει η λάθος διαδρομή, εξετάστε τις κληρονομημένες τιμές proxy και εξαιρέσεων· η αλλαγή ευρετηρίου πακέτων επιλέγει πηγή, όχι proxy προώθησης.